مروری بر نظریه گذار تغذیه ای پاپکین و شواهد تجربی آن در جهان

گذار تغذیه ای، نظریه ای که توسط بری پاپکین توسعه یافته است، به تحولات تاریخی در الگوهای رژیم غذایی و فعالیت بدنی می پردازد که همزمان با توسعه اقتصادی اجتماعی جوامع رخ می دهد. این گذار با حرکت از رژیم های سنتی غنی از فیبر به سمت الگوهای مدرن سرشار از چربی ها، قندهای افزوده و غذاهای فوق فرآوری شده و همراه با کاهش فعالیت بدنی، مشخص می شود. این تغییرات محرک اصلی گذار اپیدمیولوژیک بوده و منجر به شیوع جهانی بیماری های مزمن غیرواگیر مانند چاقی، دیابت نوع ۲ و بیماری های قلبی عروقی شده است. محرک های اصلی این پدیده شامل شهرنشینی سریع، جهانی شدن بازارهای مواد غذایی و پیشرفت های فناورانه در تولید و فرآوری غذاست که دسترسی به غذاهای پرکالری و ارزان را افزایش داده اند. شواهد تجربی از سراسر جهان، از جمله کشورهایی مانند چین، برزیل و هند، این روند را تایید کرده و چالش پیچیده و بار دوگانه سوءتغذیه، همزیستی کم تغذیگی و اضافه وزن را برجسته می سازد. اگرچه نظریه پاپکین به دلیل ساده سازی، نادیده گرفتن ناهمگونی های فرهنگی و اجتماعی مورد نقد قرار گرفته است، اما چارچوبی حیاتی برای درک چالش های سلامت عمومی امروز ارائه می دهد. مقابله با پیامدهای منفی این گذار نیازمند سیاست های جامع از جمله اصلاحات مالیاتی، تنظیم بازاریابی و حمایت از سیستم های غذایی پایدار است.

کلیدواژه ها:

گذار تغذیه ای ، انتقال تغذیه ای پاپکین ، تغذیه پایدار