کاربرد انواع نانو بسترها در زخم پوشها

التیام زخم فرایندی پیچیده و چند مرحله ای است که در اثر عفونت التهاب و بیماری های مزمن مانند دیابت با اختلال مواجه می شود. فناوری نانو با استفاده از نانوذرات فلزی، سیستم های پلیمری و حامل های نوین دارویی از طریق خواص ضدباکتریایی، ضدالتهابی و تحریک رگزایی به بهبود و تسریع ترمیم زخم کمک می کند. این رویکرد نوین نسبت به درمان های سنتی زیست سازگاری و کارایی بالاتری داشته و به یکی از راهکارهای مهم در درمان زخم های مزمن و پوستی تبدیل شده است. از سال ۱۹۸۰ تا کنون افزایش قابل توجهی در تولید انواع زخم پوش های مبتنی بر نانو مشاهده شده است. نانو بسترها به عنوان نسل جدید زخم پوش ها به دلیل شباهت ساختاری به ماتریکس خارج سلولی، تخلخل بالا و قابلیت بارگذاری عوامل زیست فعال، توجه گسترده ای را در بهبود زخم به خود جلب کرده اند. نانوالیاف الکتروریسی شده، هیدروژل های نانوساختار، نانوکامپوزیت ها، نانو بسترهای هوشمند و نانوذرات فلزی مانند نقره و اکسید روی از مهم ترین نانو بسترهای مورد استفاده در زخم پوش ها هستند که باعث تسریع بسته شدن زخم، کاهش بار میکروبی و افزایش فعالیت سلولی می شوند.

کلیدواژه ها:

نانوتکنولوژی ، بهبود زخم ، نانو بستر ، مهندسی بافت