بررسی ابعاد پنهان زندگی شهری و مقایسه نظریات شهرسازی

ارتقای کیفیت محیط و بهبود سطح زندگی شهروندان، محور اصلی مطالعات علم شهرسازی است؛ موضوعی که به دلیل ماهیت چندبعدی آن از گستردگی و پیچیدگی ویژه ای برخوردار می شود. شهر صرفا یک کالبد فیزیکی نیست و ابعاد اجتماعی و فرهنگی آن به عنوان «بعد پنهان» در طرح های شهری، به دلیل ماهیت غیرکالبدی و دشواری شناخت و درک، همواره کمتر مورد توجه نظری و عملی قرار گرفته اند. در ابتدای قرن بیستم، نظریه های شهرسازی عمدتا کالبدمحور بودند؛ اما تجربه های چند دهه برنامه ریزی نشان داد که چنین رویکردهایی می توانند به بروز مشکلات متعدد اجتماعی و زیست محیطی منجر شوند. در اواخر دهه ۱۹۵۰، برنامه ریزی کالبدمحور که اغلب با تخریب و پاکسازی گسترده نواحی شهری همراه بود، به دلیل فقدان حساسیت اجتماعی با انتقاد جدی مواجه شد و زمینه ساز شکل گیری دیدگاه های جایگزین شد که هم زمان به کارکردهای اجتماعی–اقتصادی و ساختارهای کالبدی توجه می کردند.

کلیدواژه ها:

کیفیت محیط شهری ، بهبود سطح زندگی ، رویکرد کالبدمحور ، ابعاد اجتماعی و فرهنگی ، برنامه ریزی شهری