بررسی ارزیابی استفاده از متریال هوشمند در عناصر ساختمانی

مصرف روز افزون انرژی، پایان پذیر بودن منابع آن و اثرات نامطلوب و بعضا جبران ناپذیر مصرف بی رویه انرژی بر محیط زیست از یک سو و افزایش قیمت آن در سال های اخیر از سوی دیگر، باعث گردیده است تا متولیان امر و مصرف کنندگان انرژی به دنبال راه هایی برای صرفه جویی و استفاده صحیح از انرژی باشند. معمول ترین روش، صرفه جویی می باشد که از طریق فرهنگ سازی میسر است. جدیدترین ایده برای حفظ انرژی، استفاده از تجهیزات و سیستم های جدید می باشد که به همین منظور در نظر گرفته شده اند. سیستم های مدیریت انرژی ساختمان از این جمله اند تا با استفاده از روش های نوین و الکترونیکی باعث آسایش کاربران، پایین آوردن هزینه ها و ذخیره انرژی در جهت بهینه سازی مصرف انرژی و جلوگیری از اتلاف آن پیش رویم. ساختمان هوشمند ساختمانی است که دربردارنده محیطی پویا و مقرون به صرفه به وسیله یکپارچه کردن چهار عنصر اصلی یعنی سیستم ها، ساختار، سرویس ها و مدیریت و رابطه میان آنها می باشد. هدف از این پژوهش این است که با روش توصیفی از طریق طراحی و ارتقاء کیفیت فضاهای شهری و نواحی مسکونی به ارتقاء سلامت عمومی شهروندان توجه گردد و افزایش دسترسی فیزیکی و بصری ساکنان به طبیعت از طریق طراحی طبیعت گرا صورت می گیرد.

کلیدواژه ها:

تعریف فضا در معماری ، ساختمان هوشمند ، ساختمان های صفر انرژی ، مدیریت مصرف انرژی ، هوشمندسازی