مروری بر تست کشش قطعات تولید شده با فرآیند نورد تجمعی (ARB)

فرآیند نورد تجمعی (ARB) به عنوان یک تکنیک کارآمد تغییر شکل پلاستیکی شدید (SPD) برای تولید صفحات فلزی با ریزساختار فوق ریزدانه (UFG) و استحکام بالا شناخته می شود. ارزیابی قابلیت اطمینان و کارایی این مواد در کاربردهای مهندسی، مستلزم درک جامع از رفتار کششی آن ها است. این مقاله مروری، تحلیل نظام مندی از رابطه بین پارامترهای فرآیند ARB، تکامل ریزساختار و پاسخ مکانیکی نهایی در آزمون کشش یک محوری ارائه می دهد. با مرور تحقیقات گسترده، نشان داده می شود که افزایش چرخه های ARB (افزایش کرنش تجمعی) منجر به افزایش قابل توجه استحکام تسلیم و نهایی (عمدتا به دلیل مکانیزم های تصفیه دانه و کارسختی) در موازات کاهش شدید ازدیاد طول می گردد. یک ویژگی متمایز مواد ARB شده، ناهمسان گردی قابل توجه خواص کششی ناشی از ریزساختار لایه ای و بافت ترجیحی است که در این مقاله به تفصیل بررسی می شود. همچنین، مکانیسم های شکست، به ویژه نقش پیوند بین لایه ها و پدیده جدایش، تحلیل می گردد. در نهایت، راهکارهای تعدیل این تناظر معکوس استحکام-شکل پذیری، از جمله استفاده از ARB گرم و عملیات حرارتی پس از فرآیند، و نیز چالش های پیش رو و جهت گیری های تحقیقاتی آینده مورد بحث قرار می گیرند. این مرور نشان می دهد که دستیابی به درکی کمی از رابطه سه جانبه «فرآیند-ریزساختار-خواص کششی» کلید طراحی و بهینه سازی مواد پیشرفته تولیدشده به روش ARB برای بارگذاری های کششی است.

کلیدواژه ها:

نورد تجمعی ، آزمون کشش ، شکل پذیری ، کارسختی