از شهر شعر تا شهر هوشمند: بازآفرینی هویت ادبی شیراز در عصر داده

شیراز در حافظه فرهنگی ایران، فراتر از یک فضای کالبدی، به مثابه «شهر شعر»، حکمت، عرفان و زیست فرهنگی شناخته می شود. با گسترش الگوهای شهر هوشمند، این پرسش اساسی مطرح می شود که چگونه می توان میان میراث ادبی و فرهنگی شیراز با فناوری های نوین شهری، داده محوری و خدمات هوشمند، پیوندی معنادار برقرار کرد. این مقاله با رویکردی میان رشته ای، مفهوم «بازآفرینی هویت ادبی شیراز» را در بستر شهر هوشمند بررسی می کند و نشان می دهد که هوشمندسازی شهری نباید تنها به زیرساخت های فنی، حمل ونقل، انرژی و مدیریت داده محدود شود؛ بلکه می تواند به ابزاری برای احیای سرمایه های فرهنگی، تقویت حس تعلق شهروندان و ارتقای تجربه زیسته شهری تبدیل گردد. در این پژوهش، با تکیه بر جایگاه ادبی شیراز و میراث شاعرانی چون: حافظ و سعدی، ظرفیت های شهر هوشمند در حوزه هایی مانند: گردشگری فرهنگی هوشمند، روایت پردازی دیجیتال، نقشه های تعاملی ادبی، واقعیت افزوده، داده های شهری و مشارکت شهروندان تحلیل می شود. یافته های مقاله بیانگر آن است که شیراز می تواند الگویی از «شهر هوشمند فرهنگی» ارائه دهد؛ الگویی که در آن فناوری نه جایگزین هویت تاریخی، بلکه واسطه ای برای بازخوانی، بازنمایی و گسترش آن در زندگی معاصر شهروندان و گردشگران است. نتیجه پژوهش نشان می دهد پیوند ادبیات و داده می تواند مسیر تازه ای را برای توسعه پایدار، انسان محور و هویت مند شهر شیراز فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

شهر هوشمند ، شیراز ، هویت ادبی ، شهر شعر ، داده محوری فرهنگی ، مکان سازی