بررسی نقش منظر درمانی در محیط های شهری با تاکید بر ارتقای کیفیت زندگی و سلامت روان

این مقاله به تحلیل کتاب سنجی شبکه ای و میان رشته ای پژوهش های مرتبط با «منظر درمانی» در محیط های شهری می پردازد. داده های پژوهش از پایگاه اطلاعاتی Lens استخراج شده و پس از پالایش و یکسان سازی داده ها، با استفاده از نرم افزار VOSviewer مورد تحلیل قرار گرفته اند. هدف از این پژوهش شناسایی ساختار دانشی، روندهای پژوهشی و الگوهای همکاری علمی در حوزه منظر درمانی در بسترهای شهری است. در این راستا، چند رویکرد تحلیلی مکمل شامل بررسی شبکه هم نویسندگی، تحلیل هم رخدادی واژگان کلیدی، مطالعه روندهای زمانی انتشار پژوهش ها و تحلیل استنادی مورد استفاده قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد که ادبیات این حوزه دارای ساختاری شبکه ای و خوشه بندی شده است و میان رشته هایی مانند معماری منظر، طراحی شهری، روان شناسی محیطی و مطالعات سلامت عمومی پیوندهای مفهومی و پژوهشی قابل توجهی شکل گرفته است. یافته های پژوهش همچنین به شناسایی محورهای اصلی تحقیق، جریان های فکری اثرگذار و شبکه پژوهشگران فعال در این حوزه کمک می کند. در نهایت، این مقاله با ارائه دلالت های پژوهشی و سیاستی، به تبیین مسیرهایی برای ادغام و کاربرد رویکرد منظر درمانی در برنامه ریزی و طراحی فضاهای شهری می پردازد و بر ظرفیت این رویکرد برای ارتقای کیفیت زندگی و بهبود سلامت روان شهروندان تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

منظر درمانی ، محیط شهری ، کیفیت زندگی ، سلامت روان ، معماری پایدار