چارچوب چندبعدی ارزیابی ریسک سیستم های هوش مصنوعی در عدالت کیفری

هوش مصنوعی به طور فزاینده ای در نظام های عدالت کیفری به کار گرفته می شود تا کارآمدی عملیاتی، ارزیابی ریسک و تصمیم گیری داده محور را بهبود بخشد. با این حال، کاربردهای هوش مصنوعی با چالش های فنی، داده ای، حقوقی و اجتماعی پیچیده ای همراه هستند که از آن میان می توان به تعصبات الگوریتمی، مسئله شفافیت مدل ها، تغییرات مفهومی داده ها و نگرانی های مربوط به پاسخگویی و حقوق شهروندی اشاره کرد. این مقاله با تحلیل کاربردهای اصلی هوش مصنوعی در عدالت کیفری شامل پیش بینی جرم، ارزیابی خطر تکرار جرم و سیستم های پشتیبان تصمیم گیری، و با بررسی چالش های مرتبط با هر یک، خلاهای موجود در رویکردهای فعلی را شناسایی می کند. مهم ترین این خلاها عبارتند از تمرکز بیش از حد بر دقت آماری به عنوان معیار اصلی موفقیت و نبود چارچوبی جامع که بتواند همزمان ابعاد گوناگون مسئله را در تعامل با یکدیگر مورد توجه قرار دهد. در پاسخ به این خلاها، چارچوب چهاربعدی پیشنهادی این مقاله، متشکل از ابعاد فنی، داده ای، حقوقی و اجتماعی، راهکاری عملی و نظری برای توسعه، ارزیابی و نظارت مسئولانه سیستم های هوش مصنوعی در عدالت کیفری ارائه می دهد. این چارچوب می تواند به قوه قضاییه، سیاست گذاران و طراحان سیستم ها در بهبود شفافیت، پاسخگویی، انصاف و عدالت در تصمیمات مبتنی بر هوش مصنوعی یاری رساند و مسیر پیش روی تحقیقات و سیاست گذاری در این حوزه را روشن سازد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، عدالت کیفری ، تعصب الگوریتمی ، شفافیت مدل ها ، ارزیابی خطر تکرار جرم ، پاسخگویی الگوریتمی