نقش شتاب نگارهای زلزله در هوشمندسازی مدیریت بحران شهری: مطالعه موردی شهرداری شیراز

این پژوهش به بررسی نقش شتاب نگارهای زلزله در هوشمندسازی مدیریت بحران شهری با تمرکز بر شهرداری شیراز پرداخته است. هدف اصلی تحقیق، ارزیابی تاثیر داده های شتاب نگاری بر کاهش زمان واکنش، بهبود کیفیت تصمیم گیری و افزایش تاب آوری شهری بود. روش پژوهش توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مدل داده محور بوده و جامعه آماری شامل کارشناسان و مدیران مدیریت بحران شهرداری شیراز بود که با استفاده از پرسشنامه و تحلیل های رگرسیونی مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها نشان داد که استفاده از شتاب نگارها به طور معناداری موجب کاهش زمان واکنش (β₁ = -۰/۵, p < ۰/۰۱) و بهبود کیفیت تصمیم گیری در مدیریت بحران شهری (β₁ = ۰/۴, p < ۰/۰۱) می شود و نقش قابل توجهی در افزایش تاب آوری شهری (β₁ = ۰/۵, p < ۰/۰۱) دارد. نتایج همچنین نشان داد که بهبود زیرساخت های داده ای و آموزش نیروی انسانی می تواند اثرگذاری این فناوری ها را بیشینه کند. بر اساس این یافته ها، تقویت شبکه های شتاب نگاری شهری و توسعه سیستم های هشدار سریع زلزله، راهبردهای موثری برای افزایش تاب آوری و کارآمدی مدیریت بحران در شهرهای پرخطر مانند شیراز محسوب می شوند.

کلیدواژه ها:

شتاب نگار زلزله ، مدیریت بحران شهری ، تاب آوری شهری ، شبکه های لرزه ای ، سیستم هشدار سریع