ارائه مدل ارزیابی آمادگی شهر تهران برای پیاده سازی شهر هوشمند

رشد سریع شهرنشینی و افزایش پیچیدگی مسائل شهری، لزوم بهره گیری از رویکردهای نوین مدیریت شهری را بیش از پیش آشکار ساخته است. شهر هوشمند به عنوان یکی از مهم ترین این رویکردها، با هدف ارتقای کیفیت زندگی شهروندان، بهبود کارایی خدمات شهری و افزایش پایداری شهری مطرح شده است. با این حال، اجرای موفق شهر هوشمند مستلزم وجود آمادگی های چندبعدی در ابعاد فناورانه، نهادی، انسانی، اقتصادی، اجتماعی و امنیتی است. از این رو، هدف پژوهش حاضر ارائه مدلی جامع برای ارزیابی آمادگی شهر تهران جهت پیاده سازی شهر هوشمند است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، ترکیبی از روش پیمایشی و فرآیند تحلیل سلسله مراتبی (AHP) است. جامعه آماری پژوهش شامل مدیران و کارشناسان حوزه مدیریت شهری و فناوری اطلاعات در شهر تهران بوده و داده ها از طریق پرسشنامه محقق ساخته گردآوری شده است. در مرحله نخست، وضعیت آمادگی شهر تهران در ابعاد مختلف با استفاده از آمار توصیفی مورد بررسی قرار گرفت و در مرحله دوم، وزن و اولویت هر یک از ابعاد آمادگی با استفاده از روش AHP تعیین شد. یافته های پژوهش نشان می دهد که شهر تهران از نظر آمادگی فناورانه در وضعیت نسبتا مطلوبی قرار دارد، در حالی که ابعاد امنیتی–حقوقی و اجتماعی–فرهنگی از آمادگی کمتری برخوردارند. نتایج فرآیند تحلیل سلسله مراتبی بیانگر آن است که آمادگی فناورانه، نهادی و مدیریتی و انسانی به ترتیب بیشترین اهمیت را در پیاده سازی شهر هوشمند در تهران دارند. در نهایت، مدل ارائه شده می تواند به عنوان ابزاری کاربردی برای سیاست گذاران و مدیران شهری در برنامه ریزی و اجرای موفق شهر هوشمند در تهران مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

شهر هوشمند ، آمادگی شهر ، فرآیند تحلیل سلسله مراتبی (AHP) ، مدیریت شهری ، شهر تهران