دیدگاه فریقین و تئودور نولدکه درباره واقعیت جمع قرآن توسط امام علی (ع)

مبحث جمع دلالت قرآن توسط حضرت علی علیه السلام پس از وفات پیامبر صلی الله علیه و آله هم در بین دانشمندان شیعه و اهل سنت مورد بحث و نظر قرار گرفته و هم توجه مستشرقان از جمله تئودور نولدکه را به خود جلب کرده است. این موضوع علاوه بر اینکه بیانگر اهتمام ویژه پیامبر صلی الله علیه و آله و حضرت علی علیه السلام نسبت به قرآن و عدم فاصله زمانی بین رحلت رسول اکرم صلی الله علیه و آله و جمع و تدوین قرآن می باشد، می تواند بر حقانیت حضرت علی علیه السلام در بحث امامت و جانشینی پیامبر صلی الله علیه و آله نیز تاثیرگذار باشد زیرا مرسوم است که شخص محتضر در آخرین لحظات عمر خود به فردی که مورد اعتمادش باشد وصیت می کند و حضرت محمد صلی الله علیه و آله بر اساس روایات در آخرین لحظات عمر خود به حضرت علی علیه السلام درباره جمع و تدوین قرآن وصیت نمودند. شاهد دیگر بر این ادعا آن است که علی علیه السلام پس از جمع آوری قرآن آن را به مسجد برد و بر مردم عرضه نمود اما ابوبکر و عمر از پذیرش آن سر باز زدند زیرا می دانستند اگر این قرآن را بپذیرند باید به مقام امامت و خلافت آن حضرت نیز گردن نهند. این مقاله دیدگاه شیعه، اهل سنت و مستشرق مشهور تئودور نولدکه درباره واقعیت یا عدم واقعیت جمع قرآن توسط حضرت علی علیه السلام را با روش تحلیلی توصیفی و با هدف روشن شدن حقیقت و نیز پاسخگویی به اشکالات و شبهه افکنی های صورت گرفته پیرامون آن مورد بحث و بررسی قرار داده است.

کلیدواژه ها:

جمع ، قرآن ، امام علی علیه السلام ، اهل تشیع ، اهل تسنن ، تئودور نولدکه