تفکر طراحی به مثابه نظریه یادگیری تولید، ایده نمونه سازی و ارزیابی در آموزش

تفکر طراحی (Design Thinking) در دهه های اخیر به عنوان رویکردی میان رشته ای برای حل مسئله و نوآوری در حوزه های مختلف از جمله آموزش مورد توجه قرار گرفته است. این رویکرد که ریشه در مطالعات طراحی و علوم شناختی دارد، فرآیندی تکرار شونده شامل همدلی با مسئله، تعریف مسئله، تولید ایده، نمونه سازی و ارزیابی را پیشنهاد می کند. هدف پژوهش حاضر بررسی «تفکر طراحی به مثابه یک نظریه یادگیری و تحلیل نقش سه مولفه اصلی آن یعنی تولید، ایده، نمونه سازی و ارزیابی در فرآیندهای آموزشی» است. روش پژوهش توصیفی- تحلیلی و مبتنی بر تحلیل منابع علمی معتبر در حوزه آموزش و طراحی است. یافته ها نشان می دهد که تفکر طراحی با تاکید بر یادگیری مبتنی بر مسئله، یادگیری تجربی و مشارکت فعال فراگیران می تواند به توسعه مهارت های تفکر خلاق، حل مسئله و نوآوری در محیط های آموزشی منجر شود. همچنین مراحل نمونه سازی و ارزیابی در این رویکرد موجب شکل گیری یادگیری بازخورد محور و اصلاح مستمر دانش می شود. نتایج نشان می دهد که تلفیق تفکر طراحی با نظریه های یادگیری سازنده گرایی و یادگیری تجربی می تواند چارچوبی کارآمد برای طراحی برنامه های درسی و فرآیندهای آموزشی نوآورانه فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

تفکر طراحی ، یادگیری ، نمونه سازی ، ارزیابی در آموزش