واکاوی مولفه های طراحی بیوفیلیک در راستای دستیابی به قرارگاه رفتاری در شهر مشهد (نمونه موردی: موزه نادری)

بازآفرینی فضاهای انسانی و سازمانی با رویکردی پایدار و کارآمد یکی از دغدغه های مهم در طراحی محیط های کاری و اجتماعی است. قرارگاه های رفتاری به عنوان فضاهایی که عملکرد و رفتار کاربران را شکل می دهند نیازمند بازنگری و ارتقای کیفیت محیطی هستند تا بهره وری، سلامت روان و تعاملات انسانی بهینه شود. طراحی بیوفیلیک با تمرکز بر ارتباط انسان با طبیعت، ارائه راهکارهایی جهت ارتقای رفاه، کاهش استرس و افزایش خلاقیت فراهم می کند. این پژوهش با هدف بازآفرینی قرارگاه رفتاری مبتنی بر اصول طراحی بیوفیلیک در شهر مشهد (نمونه موردی موزه نادری)، به بررسی الگوها و عناصر طبیعی موثر بر رفتار کاربران، ارزیابی فضاهای موجود و ارائه راهکارهای طراحی می پردازد. روش انجام پژوهش توصیفی – تحلیلی و از نوع کاربردی است. جامعه ی آماری مورد مطالعه کاربران و شهروندانی هستند که از موزه فوق بازدید می کنند، که با توجه به حد اشباع نظری تعداد ۵۵ نفر است. جهت جمع آوری داده ها از دو روش کتابخانه ای و میدانی به کمک ابزار پرسشنامه بهره گرفته شده است. نهایتا در محیط SPSS و به کمک آزمون های آماری همچون پیرسون، t-test و دبلیو کندال به تجزیه و تحلیل داده ها و آزمون فرضیه ها پرداخته شده است. نتایج این پژوهش نشان می دهد که بازآفرینی قرارگاه رفتاری منطبق بر طراحی بیوفیلیک در موزه نادری تنها به معنای افزودن عناصر طبیعی به فضا نیست بلکه مستلزم بازتعریف رابطه انسان با تاریخ، طبیعت و محیط ساخته شده است. در این میان، ارتباط حسی به عنوان مهم ترین مولفه بیشترین نقش را در ارتقای کیفیت تجربه بازدیدکنندگان و شکل دهی رفتارهای فضایی ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

بازآفرینی قرارگاه رفتاری ، طراحی بیوفیلیک ، موزه نادری ، مشهد