تاثیر تثبیت بیولوژیکی بر ظرفیت باربری خاکهای ماسه ای

رشد روزافزون جمعیت باعث افزایش قابل توجه زیرساخت های شهری و در نتیجه بروز مخاطرات زیست محیطی شده است. در بسیاری از مناطق جهان خصوصیات مکانیکی خاک ها جهت بهره برداری از زمین کافی نیستند. بروز برخی مشکلات زیست محیطی در روش های سنتی مهندسین را به روش های جدید ترغیب داده است. اخیرا در این شاخه روش جدیدی به نام بهسازی بیولوژیکی خاک ها برای بهبود مشخصات مکانیکی خاک ها معرفی شده است. پژوهش حاضر به بررسی اثر تثبیت بیولوژیکی بر ظرفیت باربری خاک ماسه ای پرداخته است. در این پژوهش از باکتری اسپروسارسینا پاستوری که دارای فعالیت اوره آزی بالا می باشد به منظور بالابردن ظرفیت باربری خاک ماسه ای استفاده شده است. آزمایش ظرفیت باربری کالیفرنیا بر روی نمونه خاک بهسازی شده در چهار حالت از غلظت باکتری و چهار حالت غلظت محلول سمنتاسیون اوره و کلرید کلسیم در چهار زمان متفاوت انجام شده است. از جمله عواملی که در این پژوهش مورد بررسی قرار گرفتند مدت زمان تیمار، نمونه غلظت سوسپانسیون باکتری و غلظت محلول سمنتاسیون بود که نتایج به دست آمده حاکی از افزایش ظرفیت باربری نمونه خاک حاوی باکتری در مقایسه با نمونه خاک فاقد باکتری با گذشت زمان بوده است. همچنین با توجه به نمودارها و نتایج به دست آمده از نرم افزار SPSS بیشترین افزایش ظرفیت باربری در ۱۴ روز ابتدایی عمل آوری غلظت باکتری ۲=OD و غلظت محلول سمنتاسیون سه مولار و ۱/۵ مولار به ترتیب اوره و کلرید کلسیم بوده است که به مقدار بیش از ۵۰٪ افزایش پیدا کرده است.

کلیدواژه ها:

بهسازی خاک ، تثبیت بیولوژیکی ، ظرفیت باربری کالیفرنیا ، رسوب میکروبی ، کربنات کلسیم