کارکرد روایت ها و میراث ادبی در مدیریت گردشگری شهری با تاکید بر سیاست های شهرداری در حفظ و معرفی مفاخر ادبی

گردشگری فرهنگی در دهه های اخیر به یکی از مهم ترین شاخه های صنعت گردشگری تبدیل شده و میراث ادبی به عنوان بخشی از سرمایه فرهنگی جوامع، نقش مهمی در جذب گردشگران و تقویت هویت شهری ایفا می کند. روایت های ادبی، داستان ها، اشعار و زندگی نامه مفاخر فرهنگی می توانند تصویری متمایز از شهرها ایجاد کرده و زمینه ساز توسعه گردشگری ادبی شوند. در این میان شهرداری ها به عنوان نهادهای اصلی مدیریت شهری وظیفه مهمی در حفظ، احیا و معرفی میراث ادبی و مفاخر فرهنگی بر عهده دارند. پژوهش حاضر با هدف بررسی کارکرد روایت ها و میراث ادبی در مدیریت گردشگری شهری و تحلیل نقش سیاست های شهرداری در معرفی مفاخر ادبی انجام شده است. روش پژوهش توصیفی - تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و اسنادی است. نتایج نشان می دهد که استفاده از روایت های ادبی در طراحی شهری، تبلیغات فرهنگی، برگزاری جشنواره های ادبی و حفاظت از اماکن مرتبط با شاعران و نویسندگان تاثیر قابل توجهی در جذب گردشگران فرهنگی و تقویت برند شهری دارد. همچنین شهرهایی که توانسته اند هویت ادبی خود را در سیاست های مدیریت شهری بازتاب دهند، در ایجاد تصویر فرهنگی ماندگار موفق تر بوده اند. یافته های پژوهش بیانگر آن است که نبود برنامه ریزی منسجم، ضعف در معرفی بین المللی مفاخر ادبی و کمبود زیرساخت های فرهنگی از مهم ترین چالش های توسعه گردشگری ادبی در ایران به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

گردشگری ، روایت ادبی ، میراث فرهنگی ، مدیریت شهری ، شهرداری ، مفاخر ادبی ، برندسازی شهری