بررسی نقش دوقلوی دیجیتال شهری در پیش بینی مخاطرات شغلی و بهینه سازی ایمنی فضای سبز شهری

گسترش شهرنشینی افزایش پیچیدگی مدیریت شهری و رشد تهدیدهای محیطی و شغلی ضرورت استفاده از فناوری های نوین در مدیریت فضای سبز شهری را بیش از گذشته آشکار ساخته است. فضای سبز شهری به عنوان یکی از ارکان اساسی توسعه پایدار نقش مهمی در سلامت جسمی و روانی شهروندان، کاهش آلودگی هوا تعدیل دمای شهری و ارتقای کیفیت زیست ایفا می کند. با این حال عملیات، نگهداری آبیاری، هرس، کنترل آفات و مدیریت زیرساخت های فضای سبز همواره با مخاطرات شغلی متعددی برای کارکنان همراه است. در سال های اخیر فناوری دوقلوی دیجیتال شهری به عنوان یکی از مهم ترین ابزارهای مدیریت هوشمند شهری مطرح شده است. این فناوری با ایجاد مدل مجازی پویا از محیط واقعی و اتصال مداوم به داده های محیطی و عملیاتی امکان پایش، تحلیل، شبیه سازی و پیش بینی خطرات را فراهم می کند. هدف این پژوهش بررسی نقش دوقلوی دیجیتال شهری در پیش بینی مخاطرات شغلی و بهینه سازی ایمنی فضای سبز شهری است. روش پژوهش توصیفی - تحلیلی و مبتنی بر بررسی منابع معتبر علمی داخلی و خارجی است. نتایج نشان می دهد که دوقلوی دیجیتال شهری می تواند با تحلیل داده های محیطی، شناسایی نقاط پرخطر، کنترل شرایط اقلیمی، پایش وضعیت تجهیزات و بهینه سازی عملیات نگهداری موجب کاهش حوادث شغلی و افزایش بهره وری مدیریت شهری شود. همچنین این فناوری زمینه حرکت از مدیریت سنتی و واکنشی به مدیریت هوشمند و پیشگیرانه را فراهم می سازد. یافته ها نشان می دهد که تحقق این رویکرد نیازمند توسعه زیرساخت های فناورانه، آموزش نیروی انسانی متخصص، استانداردسازی داده ها و حمایت نهادهای مدیریتی است.

کلیدواژه ها:

دوقلوی دیجیتال ، شهری ، فضای سبز شهری ، ایمنی شغلی ، مدیریت هوشمند ، پیش بینی مخاطرات