حکمرانی هوشمند در نظام سلامت؛ راهبردی برای ارتقای کیفیت و پاسخگویی خدمات درمانی

تحولات شتابان فناوری های دیجیتال، گسترش داده های سلامت و افزایش پیچیدگی مسائل نظام های سلامت، ضرورت بازنگری در الگوهای سنتی حکمرانی را بیش از پیش آشکار ساخته است (Meijer & Bolívar, ۲۰۲۰; Gil-Garcia et al., ۲۰۲۱). در دهه های اخیر، مفهوم حکمرانی هوشمند به عنوان یکی از رویکردهای نوین مدیریت عمومی مورد توجه سیاست گذاران قرار گرفته است (OECD, ۲۰۲۲). حکمرانی هوشمند با بهره گیری از فناوری های اطلاعاتی، هوش مصنوعی و کلان داده ها، زمینه تصمیم گیری مبتنی بر شواهد و ارتقای کیفیت خدمات عمومی را فراهم می آورد (World Bank, ۲۰۲۴; WHO, ۲۰۲۱). هدف این مقاله مروری، بررسی ابعاد نظری و کاربردی حکمرانی هوشمند در نظام سلامت و ارائه چارچوبی جامع برای پیاده سازی آن در کشورهای در حال توسعه است. یافته ها نشان می دهد که رویکرد «سلامت یکپارچه دیجیتال» (Digital-in-Health) می تواند موجب افزایش کارایی، کاهش هزینه ها و ارتقای ایمنی بیمار شود (World Bank, ۲۰۲۴). با این حال، چالش هایی همچون ضعف زیرساخت ها، کمبود نیروی انسانی متخصص، نبود یکپارچگی داده ها و مسائل حقوقی از موانع اصلی تحقق آن هستند (WHO, ۲۰۲۴; OECD, ۲۰۲۳). این مقاله با مرور مستندات سازمان بهداشت جهانی، OECD و بانک جهانی، راهبردهای عملی برای گذار از حکمرانی سنتی به حکمرانی هوشمند در نظام سلامت ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

حکمرانی هوشمند ، نظام سلامت ، سلامت دیجیتال ، پاسخگویی ، کیفیت خدمات درمانی ، حاکمیت داده ، هوش مصنوعی در سلامت