طراحی الگوی تصمیم گیری مدیریتی مبتنی بر توازن میان عقلانیت ابزاری و عقلانیت ارزشی

تصمیم گیری مدیریتی یکی از اساسی ترین وظایف مدیران در سازمان هاست و کیفیت آن می تواند بر کارایی، اثربخشی، عدالت سازمانی، رضایت کارکنان و تحقق اهداف راهبردی اثر مستقیم داشته باشد. در بسیاری از سازمان های معاصر، تصمیم گیری ها عمدتا تحت تاثیر عقلانیت ابزاری قرار دارند؛ یعنی مدیران تلاش می کنند با محاسبه هزینه و فایده، انتخاب ابزارهای مناسب، افزایش بهره وری و دستیابی به نتایج قابل اندازه گیری، بهترین تصمیم را اتخاذ کنند. هرچند عقلانیت ابزاری برای نظم، کارایی و کنترل سازمانی ضروری است، اما غلبه یک جانبه آن می تواند به نادیده گرفتن ارزش های اخلاقی، عدالت، مسئولیت اجتماعی، کرامت انسانی و اعتماد سازمانی منجر شود. در مقابل، عقلانیت ارزشی بر تصمیم گیری بر پایه ارزش ها، اصول اخلاقی، خیر عمومی، مسئولیت پذیری و معناداری کنش مدیریتی تاکید دارد. هدف این پژوهش، طراحی الگوی تصمیم گیری مدیریتی مبتنی بر توازن میان عقلانیت ابزاری و عقلانیت ارزشی است. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی تحلیلی است. یافته ها نشان می دهد که تصمیم گیری مطلوب مدیریتی زمانی تحقق می یابد که میان کارایی و اخلاق، نتیجه و ارزش، سودمندی و عدالت، کنترل و اعتماد، و اهداف سازمانی و مسئولیت اجتماعی تعادل برقرار شود.

کلیدواژه ها:

تصمیم گیری مدیریتی ، عقلانیت ابزاری ، عقلانیت ارزشی ، اخلاق سازمانی ، مدیریت ، الگوی تصمیم گیری