تاثیر تکنولوژی های نوین بر مدیریت منابع انسانی در صنعت نفت

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 4

فایل این مقاله در 24 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ISAPA01_069

تاریخ نمایه سازی: 24 مرداد 1405

چکیده مقاله:

صنعت نفت و گاز، به عنوان یکی از ستون های اصلی اقتصاد جهانی و محرک توسعه صنعتی، در دهه اخیر با چالش های بی سابقه ای از جمله نوسانات شدید قیمت نفت، فشارهای زیست محیطی فزاینده، کمبود نسل جدید نیروی کار متخصص و نیاز مبرم به افزایش بهره وری عملیاتی مواجه شده است. در این بستر پیچیده، پیاده سازی تکنولوژی های نوین نظیر هوش مصنوعی (AI)، کلان داده ها (Big Data)، اینترنت اشیاء صنعتی (IIoT)، بلاک چین و واقعیت افزوده/مجازی (AR/VR) نه تنها فرآیندهای اکتشاف، تولید و پالایش را متحول کرده، بلکه پارادایم مدیریت منابع انسانی (HRM) را نیز از یک نقش صرفا اداری-حمایتی به یک شریک استراتژیک هوشمند و داده محور تبدیل نموده است. هدف اصلی این پژوهش مروری تحلیلی، واکاوی تاثیرات چندبعدی تکنولوژی های نوین بر ارکان اصلی مدیریت منابع انسانی در صنعت نفت شامل جذب هوشمند، آموزش مبتنی بر تجربه، ارزیابی عملکرد پیوسته، جبران خدمات شخصی سازی شده و حفظ استعدادهاست. این مطالعه با رویکردی ترکیبی و با تکیه بر چارچوب های نظری «ظرفیت سازی فناوری در منابع انسانی» و «مدل پذیرش فناوری»، نشان می دهد که چگونه داده محوری می تواند تصمیمات منابع انسانی را از حالت شهودی و سنتی به حالت اثبات شده (Evidence-based) تبدیل کند. بررسی ادبیات موجود و پژوهش های منتشر شده در بازه زمانی ۲۰۲۵ تا ۲۰۲۶ حاکی از آن است که استفاده از الگوریتم های پیش بینانه در فرآیندهای جذب، نرخ موفقیت استخدام و تطابق شغلی را تا ۳۵ درصد افزایش داده و زمان پر کردن مشاغل کلیدی مهندسی را به طور چشمگیری کاهش می دهد. همچنین، پلتفرم های یادگیری شخصی سازی شده مبتنی بر هوش مصنوعی و استفاده از واقعیت مجازی (VR) در آموزش ایمنی، شکاف مهارتی در نیروی کار متخصص را کاهش داده و انطباق مهارت ها با نیازهای روز صنعت را ممکن ساخته اند. یافته های این مرور سیستماتیک نشان می دهد که اگرچه تکنولوژی ها کارایی عملیاتی و استراتژیک را افزایش می دهند، اما چالش های ساختاری و فرهنگی مهمی نظیر مقاومت سازمانی، نگرانی های اخلاقی مربوط به نظارت دیجیتال (Digital Surveillance)، سوگیری الگوریتمی و شکاف دیجیتال در میان نیروی کار قدیمی تر نیز وجود دارد. این مقاله با ارائه یک مدل مفهومی برای «منابع انسانی هوشمند در صنعت نفت» و تحلیل جداول آماری مستخرج از پیشینه پژوهش، راهکارهایی را برای پیاده سازی موفق این تکنولوژی ها ارائه می دهد که بر تعادل ظریف بین کارایی تکنولوژیک و سرمایه انسانی، و همچنین رعایت اصول اخلاق هوش مصنوعی تاکید دارد.

نویسندگان

مریم شاه قلعه

دانشجو ارشد مدیریت دولتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب

محمد جواد دوباش

دکتری مدیریت دولتی دانشگاه آزاد واحد یاسوج

میلاد بادام فیروز

دکتری مدیریت دولتی دانشگاه آزاد واحد یاسوج

میلاد امامی

کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز