بازتعریف حکمرانی در عصر جنگ هیبریدی؛ چالش های حکمرانی چندسطحی

پژوهش حاضر به واکاوی انتقادی و تحلیلی چالش های هستی شناختی و عملیاتی حکمرانی وستفالیایی در مواجهه با دگردیسی تهدیدات امنیتی در قالب جنگ هیبریدی می پردازد. مسئله بنیادین این مطالعه، ناتوانی فزاینده الگوهای سنتی حکمرانی و معماری حکمرانی چندسطحی در شناسایی، انتساب و دفع تهدیداتی است که به صورت عامدانه در منطقه خاکستری و زیر آستانه درگیری نظامی کلاسیک طراحی می شوند. از منظر نظری، این مقاله با سنتز انتقادی نظریه حکمرانی (Krasner, ۱۹۹۹)، دکترین جنگ هیبریدی (Hoffman, ۲۰۰۷) و نظریه حکمرانی جهانی (Zürn, ۲۰۱۸)، چارچوبی مفهومی برای درک تقاطع امنیت نامتقارن و نهادگرایی بین المللی ارائه می دهد. از حیث روش شناختی، پژوهش بر یک طرح مطالعه موردی تطبیقی کیفی استوار است و داده های تجربی را از طریق ردیابی فرآیند تحلیل می کند. یافته های اصلی نشان می دهد که ابهام استراتژیک نهفته در استراتژی های هیبریدی، با بهره گیری از معضل انتساب، مرزهای دوگانه صلح/جنگ و داخل/خارج را مخدوش ساخته و نهادهایی نظیر ناتو و اتحادیه اروپا را دچار فلج تصمیم گیری می کند. سهم اصلی این مقاله در ادبیات روابط بین الملل، مفهوم سازی مدلی بدیل تحت عنوان حکمرانی انطباقی است؛ مدلی که بر تاب آوری شبکه ای، عدم تمرکز در واکنش بحران و همکاری های نهادی انعطاف پذیر به جای اتکای صرف بر کنترل صلب سرزمینی تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

حکمرانی وستفالیایی ، جنگ هیبریدی ، حکمرانی چندسطحی ، تاب آوری نهادی ، معضل انتساب ، منطقه خاکستری