آسیب شناسی فرهنگ نگاری تخصصی مدیریت در ایران و الزامات بازآفرینی آن در عصر هوش مصنوعی

فرهنگ های تخصصی مدیریت از مهم ترین زیرساخت های تولید، انتقال و استانداردسازی دانش مدیریتی به شمار می روند و نقش مهمی در توسعه آموزش، پژوهش و ارتباطات علمی ایفا می کنند. با این حال، گسترش سریع فناوری های هوش مصنوعی و تحول شیوه های تولید و مصرف دانش، ضرورت بازاندیشی در ساختار و کارکرد این منابع را بیش از پیش آشکار ساخته است. هدف این پژوهش، بررسی وضعیت فرهنگ نگاری تخصصی مدیریت در ایران، شناسایی مهم ترین آسیب ها و ارائه راهکارهایی برای ارتقای کیفیت و کارآمدی این منابع در عصر هوش مصنوعی است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی تحلیلی است و با استفاده از تحلیل محتوای اسنادی انجام شده است. جامعه پژوهش شامل فرهنگ ها، واژه نامه ها، دانشنامه ها و دایره المعارف های تخصصی مدیریت منتشر شده در ایران است که در مجموع ۱۳۷ اثر شناسایی و مورد بررسی قرار گرفت. داده ها بر اساس شاخص هایی نظیر حوزه موضوعی، نوع اثر، الگوی تولید، ساختار محتوا و میزان انطباق با اصول فرهنگ نگاری تخصصی تحلیل شدند. یافته ها نشان می دهد فرهنگ نگاری مدیریت در ایران از نظر تنوع موضوعی رشد قابل توجهی داشته است، اما با چالش هایی نظیر پراکندگی مفهومی، فقدان استانداردهای واحد اصطلاح شناختی، غلبه تولیدات فردی، ضعف همکاری های بین رشته ای، کمبود به روزرسانی مستمر و محدودیت بهره گیری از فناوری های نوین مواجه است. همچنین ظهور سامانه های ترجمه و تولید متن مبتنی بر هوش مصنوعی، فرصت ها و تهدیدهای جدیدی را برای فرهنگ نگاری تخصصی ایجاد کرده است. بر این اساس، توسعه فرهنگ های هوشمند، بهره گیری از فناوری های زبانی، تقویت همکاری های علمی و استقرار نظام استانداردسازی اصطلاحات به عنوان مهم ترین راهکارهای ارتقای فرهنگ نگاری تخصصی مدیریت پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

فرهنگ های تخصصی مدیریت ، آسیب شناسی ، هوش مصنوعی ، مدیریت ، واژه نامه های تخصصی ، اصطلاح شناسی ، حکمرانی دانش