استفاده از نور خورشید در تامین سیستم گرمایشی و ذخیره آن در ساختمان

در این پژوهش به بررسی نقش انرژی خورشیدی در بهینه سازی گرمایش ساختمان ها پرداخته شده است. هدف از انجام این تحقیق تحلیل مزایای استفاده از سیستم های گرمایش خورشیدی در مقایسه با روش های سنتی و ارزیابی اثرات آن بر صرفه جویی انرژی و کاهش آلاینده های محیط زیستی است. با توجه به وابستگی شدید سیستم های گرمایشی سنتی به سوخت های فسیلی و پیامدهای زیست محیطی ناشی از آن بهره گیری از منابع تجدیدپذیر به ویژه انرژی خورشیدی به عنوان راهکاری پایدار و اقتصادی مطرح شده است. روش تحقیق به صورت تحلیلی توصیفی بوده و از مطالعات کتابخانه ای داده های فنی سیستم های خورشیدی حرارتی و مقایسه عملکردی میان سیستم های سنتی و خورشیدی بهره گرفته شده است. نتایج نشان می دهد که استفاده از سیستم های گرمایش خورشیدی می تواند تا ۶۰ درصد مصرف سوخت های فسیلی را در بخش گرمایش کاهش داده و در مناطق آفتابی کارایی بالایی در تولید انرژی حرارتی مورد نیاز ساختمان ها داشته باشد، همچنین بررسی ها حاکی از آن است که هزینه سرمایه گذاری اولیه این سیستم ها در بلندمدت از طریق کاهش هزینه های انرژی جبران پذیر خواهد بود. در پایان تحقیق حاضر بر لزوم گسترش سیاست های حمایتی و فرهنگ سازی در راستای استفاده از انرژی خورشیدی در بخش ساختمان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

انرژی خورشیدی ، گرمایش ساختمان ، منابع تجدیدپذیر ، سیستم های حرارتی ، بهره وری انرژی ، آلاینده های محیط زیستی