بررسی نقش مترو در توسعه شهری پایدار، بهبود زیرساخت ها و مدیریت بهینه فضاهای زیرزمینی شهری

رشد سریع شهرنشینی در کلان شهرهایی مانند شیراز چالش هایی نظیر ترافیک سنگین، آلودگی هوا و کمبود فضای شهری ایجاد کرده است. مترو به عنوان راهکاری پایدار با کاهش این مشکلات و بهره برداری از فضاهای زیرزمینی به توسعه شهری کمک می کند؛ اما فقدان رویکرد یکپارچه برای مدیریت این فضاها یک خلا پژوهشی است. هدف این پژوهش تحلیل نقش مترو در توسعه پایدار و مدیریت بهینه فضاهای زیرزمینی شیراز است. این مطالعه کمی با ۳۵۰ متخصص برنامه ریزی شهری، حمل و نقل، مدیریت شهری و معماری انجام شد. داده ها با دو پرسشنامه محقق ساخته جمع آوری شدند و با روش های توصیفی و استنباطی تحلیل شدند. نتایج نشان داد مترو نقش معناداری در توسعه پایدار دارد (۲۴.۷۶۷، ۰.۰۰۱>p) با تاثیرات مثبت در کاهش آلودگی، میانگین (۴.۱۵)، بهبود دسترسی، افزایش ارزش املاک تا ۳۵ درصد و بازآفرینی فضاهای شهری. مدیریت بهینه فضاهای زیرزمینی نیز ۳۸.۸ درصد از توسعه پایدار را تبیین می کند (۲۷۴.۸۳۰=p<۰.۰۰۱ F)، هر چند کیفیت این فضاها (میانگین (۳.۳۲) نیاز به بهبود دارد. این پژوهش بر ضرورت یکپارچگی حمل و نقل و کاربری اراضی و ارتقای مدیریت فضاهای زیرزمینی برای توسعه پایدار تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

مترو ، توسعه پایدار ، فضاهای زیرزمینی ، حمل و نقل محور ، مدیریت شهری