نقش اصول طراحی شهری در ارتقای تاب آوری شهرها در شرایط بحران و جنگ

در دهه های اخیر افزایش بحران های انسانی و درگیری های نظامی در مناطق مختلف جهان توجه برنامه ریزان و طراحان شهری را به مفهوم تاب آوری شهری جلب کرده است. شهرها به عنوان مراکز اصلی تمرکز جمعیت، زیرساخت ها و فعالیت های اقتصادی در زمان جنگ با تهدیدات متعددی از جمله تخریب زیرساخت ها، اختلال در خدمات شهری و آسیب های انسانی مواجه می شوند. در این میان طراحی شهری می تواند با بهره گیری از اصولی نظیر توزیع مناسب کاربری ها، ایجاد شبکه معابر کارآمد، پیش بینی فضاهای باز امن و تقویت زیرساخت های پشتیبان، نقش مهمی در افزایش ظرفیت شهرها برای مقابله، تطبیق و بازیابی در شرایط بحران ایفا کند. هدف این پژوهش بررسی نقش اصول طراحی شهری در ارتقای تاب آوری شهرها در مواجهه با بحران های ناشی از جنگ است. روش تحقیق در این مطالعه توصیفی-تحلیلی بوده و داده ها از طریق مطالعات کتابخانه ای، اسناد علمی و تحلیل مفهومی گردآوری شده اند. نتایج پژوهش نشان می دهد که رعایت اصولی همچون پیوستگی شبکه معابر، پراکنش مناسب خدمات حیاتی، طراحی فضاهای باز چندمنظوره و تقویت دسترسی پذیری می تواند میزان آسیب پذیری شهرها را در شرایط بحران کاهش داده و فرآیند مدیریت بحران و بازیابی شهری را تسهیل کند. در نهایت پژوهش پیشنهاد می کند که ملاحظات تاب آوری و مدیریت بحران به عنوان یکی از اصول بنیادین در فرآیند طراحی شهری مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری شهری ، طراحی شهری ، مدیریت بحران ، جنگ ، فضاهای شهری