تحلیل رویکرد برنامه ریزی فضایی در ایران و جهان

با تغییرات استخراج شده از انقلاب صنعتی و ارتقای سطح تکنولوژی جمعیت در شهرها افزایش پیدا کرد. با ادامه روند افزایش جمعیت مشکلات متعددی در ابعاد محیطی، کالبدی، اقتصادی، اجتماعی و مدیریتی در شهرها به وجود آمد. دلیل اصلی مشکلات مذکور بالا بودن حجم جمعیت و فشار وارد شده بر شهرها بود زیرا توان فیزیکی و ظرفیت شهرها کمتر از میزان جمعیت بود و توسعه نامتوازن در آن به وجود آمد. چنین تغییراتی موجب از بین رفتن نظم کاربری ها، تداخل کاربری ها با همدیگر و نبود شبکه ارتباطی مناسب شد. ویژگی های رویکرد برنامه ریزی فضایی می تواند نقش مهمی در اصلاح مشکلات به وجود آمده داشته باشد. هدف پژوهش تحلیل رویکرد برنامه ریزی فضایی در ایران و جهان است. پژوهش از نظر هدف کاربردی، از نظر ماهیت تحلیلی و از نظر روش کیفی کمی است. جامعه ی آماری را ۶۷ نفر از کارشناسان تشکیل داده است. روش نمونه گیری احتمالی و از نوع طبقه بندی است. اطلاعات تحقیق از طریق روش کتابخانه ای جمع آوری شده است. ابزار جمع آوری اطلاعات برنامه های فضایی کشورهای جهان است. برای تحلیل داده ها از مدل تم استفاده شده است. نتایج یافته ها نشان می دهد که برنامه ریزی فضایی و راهبردی در کلان شهرها بیشتر با تاکید بر عامل اقتصادی و مدیریتی تهیه و اجرا شدند. تجارب سطوح برنامه ریزی فضایی و سطوح تقسیمات کشوری در سطح بین المللی نشان می دهد که بیشترین تاکید بر عوامل کالبدی و مدیریتی است.

کلیدواژه ها:

مشکلات ، شهری ، برنامه ریزی فضایی ، ایران ، جهان