واکاوی پارادوکس شفافیت و حفاظت در معماری موزه های معاصر؛ راهبردهای طراحی پوسته و سازماندهی فضایی

با تحول پارادایم موزه ها از مخازن صلب به کانون های تعاملات اجتماعی استفاده از شفافیت بصری به عنوان یک راهبرد معماری جهت پیوند با فضای شهری فزونی یافته است. با این حال استفاده گسترده از شیشه در پوسته موزه چالشی جدی در برابر الزامات حفاظتی کنترل، نور اشعه فرابنفش و ثبات (حرارتی و امنیت فیزیکی) ایجاد کرده است. پژوهش حاضر با هدف واکاوی چالش های میان "شفافیت" بصری و حفاظت اتمسفریک و ارائه راهکارهای طراحی به روش توصیفی-تحلیلی و با بررسی نمونه های موردی شاخص موزه لوور، ابوظبی، بنیاد لوئی ویتون و موزه کناز اوا انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که تضاد میان گشودگی بصری و امنیت، آثار از طریق راهبردهایی نظیر فیلتراسیون هندسی لایه بندی شده، ایجاد زون های میانگیر حرارتی و زون بندی مرکزگرا در پلان قابل حل است. نتایج حاکی از آن است که شفافیت در موزه نباید به عنوان یک مرز مادی نازک، بلکه باید به مثابه یک غشای عملکردی فعال در نظر گرفته شود که قادر به تعدیل بارهای محیطی و آلودگی های نوری است. در نهایت با بومی سازی این راهبردها، الگوهایی متناسب با اقلیم های گرم و خشک و معتدل ایران جهت طراحی موزه های نوین پیشنهاد شده است.

کلیدواژه ها:

معماری موزه ، شفافیت بصری ، حفاظت اتمسفریک ، پوسته های فعال ، نورگیری طبیعی ، امنیت موزه