کیفیت طراحی فضاهای آموزشی و سرزندگی مدارس ابتدایی دخترانه نمونه موردی شهر رشت

کیفیت طراحی فضاهای آموزشی یکی از عوامل کلیدی در ارتقای انگیزه، خلاقیت و سرزندگی دانش آموزان محسوب می شود. مدرسه به عنوان نخستین محیط اجتماعی پس از خانواده نقشی تعیین کننده در رشد همه جانبه کودکان دارد؛ با این حال بسیاری از مدارس ابتدایی کشور فاقد نشاط و جذابیت اند و این امر پیامدهایی چون کاهش انگیزه یادگیری و افزایش مشکلات روانی را در پی دارد. بر این اساس، پژوهش حاضر با هدف تحلیل مولفه های کالبدی و روانشناختی موثر بر سرزندگی در مدارس ابتدایی دخترانه شهر رشت انجام شده است. روش تحقیق به صورت ترکیبی و با بهره گیری از مطالعات کتابخانه ای و پرسشنامه میدانی در مدارس منتخب شهر رشت صورت گرفته است. یافته های پژوهش نشان می دهد عواملی چون نور طبیعی، رنگ، انعطاف پذیری، کیفیت فضاهای باز و امکان تعاملات اجتماعی بیشترین نقش را در ارتقای سرزندگی محیط آموزشی دارند. در مقابل کمترین تاثیر مربوط به ضعف خدمات جانبی و کمبود فضاهای غیررسمی برای فعالیت های جمعی است. در نتیجه، توجه به این مولفه ها در طراحی مدارس ابتدایی دخترانه می تواند محیطی شاد، خلاق و انگیزشی فراهم آورد و کیفیت یادگیری و سلامت روانی دانش آموزان را ارتقا دهد.

کلیدواژه ها:

مدرسه ابتدایی دخترانه ، سرزندگی فضاهای آموزشی ، روان شناسی محیطی ، شهر رشت