دوره ی معماری باروک و قطعه موسیقی The musical offering اثر یوهان سباستین باخ با رویکرد نشانه شناسی و انالوژی

معماری و موسیقی به رغم تفاوت های بنیادین در رسانه و شیوه ی ادراک، هر دو واجد ساختارهایی نظام مند هستند که از طریق سازماندهی عناصر به تولید معنا می پردازند. این پژوهش با رویکردی میان رشته ای به مطالعه ی تطبیقی سازماندهی فضایی در معماری و ساختار فرمال در موسیقی می پردازد و کلیسای Sant'Ivo alla Sapienza اثر فرانچسکو بورومینی و اثر Musical Offering از یوهان سباستیان باخ را به عنوان نمونه های موردی برمی گزیند. چارچوب نظری پژوهش مبتنی بر نشانه شناسی و بهره گیری از آنالوژی به مثابه روشی تحلیلی برای تطبیق دو نظام هنری متفاوت است. روش تحقیق کیفی و تحلیلی بوده و داده ها از طریق مطالعات کتابخانه ای و تحلیل ساختاری پلان ها، دیاگرام های فضایی و ساختارهای موسیقایی گردآوری شده اند. نتایج پژوهش نشان می دهد که هر دو اثر از طریق مولفه هایی همچون نظم، ریتم، تکرار، تقارن و مرکزیت به سازماندهی ساختار خود پرداخته و در قالب نظامی نشانه ای معنا را تولید و منتقل می کنند. یافته ها بیانگر آن است که آنالوژی میان معماری و موسیقی در صورت اتکا به چارچوب نظری مشخص می تواند به عنوان رویکردی معتبر در تحلیل ساختار و معنا در معماری مورد استفاده قرار گیرد و افق های تازه ای در مطالعات تطبیقی میان رشته ای بگشاید.

کلیدواژه ها:

معماری ، موسیقی ، سازماندهی فضایی ، نشانه شناسی ، آنالوژی ، Musical offering ، Sant'Ivo alla Sapienza