پیوند مد، میراث و معماری بازخوانی پوشاک بومی مازندران در قالب یک مرکز مد و فشن

پوشاک بومی مازندران به عنوان مظهر میراث فرهنگی و انطباق اقلیمی در دوران معاصر با خطر نابودی و گسست نسلی مواجه شده است. هدف از این پژوهش طراحی یک مرکز مد و فشن فرهنگی تجاری در استان مازندران است که از طریق بازخوانی خلاقانه عناصر پوشش بومی در کالبد معماری بستری برای احیای این میراث فراهم آورد. روش تحقیق حاضر از نوع کاربردی طراحانه با رویکردی ترکیبی است که شامل مطالعات میدانی، مصاحبه، مشاهده و تحلیل های تطبیقی بر نمونه های داخلی و بین المللی می باشد. یافته های پژوهش نشان می دهد که عناصری همچون نقوش هندسی، لایه بندی و فرم های حجمی پوشاک مازندران پتانسیل بالایی برای ترجمه به زبان معماری در قالب نما، سازماندهی فضایی و انتخاب مصالح دارند. نتیجه نهایی ارائه طرحی است که با تلفیق کارکردهای آموزشی، تولیدی و تجاری نه تنها به حفظ دانش سنتی کمک می کند بلکه با ایجاد یک چرخه اقتصادی پایدار هویت بومی را به جریان مد معاصر پیوند می زند. نتایج پژوهش نشان می دهد که ترجمه مفاهیمی چون بافت، لایه بندی، رنگ و فرم پوشاک محلی به سازماندهی فضایی و کالبد معماری می تواند به شکل گیری یک معماری هویتی منجر شود که همزمان نقش فرهنگی، آموزشی و اقتصادی ایفا کرده و به احیای پایدار پوشاک بومی مازندران کمک نماید.

کلیدواژه ها:

معماری هویتی ، پوشاک بومی مازندران ، مرکز مد و فشن ، بازآفرینی خلاقانه ، میراث فرهنگی