تاثیر ساختار هندسی سبک فولدینگ بر ادراک فضایی دانش آموزان هنرستان معماری

ساختار هندسی فولدینگ به عنوان یکی از رویکردهای نوین در طراحی معماری با ویژگی هایی مانند تاخوردگی، پیوستگی سطوح و پیچیدگی های فضایی ظرفیت بالایی در شکل دهی تجربه ادراکی کاربران دارد. با این حال نقش آن در فرآیند یادگیری و ادراک فضایی دانش آموزان هنرستان های معماری به طور سیستماتیک بررسی نشده است. مسئله اصلی این پژوهش کمبود شواهد تجربی درباره تاثیر هندسه فولدینگ بر مولفه های ادراک فضایی مانند خوانایی، عمق، حرکت، پیوستگی و درک سه بعدی در سطح آموزش متوسطه فنی است. هدف تحقیق، بررسی و سنجش اثر این ساختار بر توان ادراک فضایی دانش آموزان و ظرفیت آن در بهبود آموزش طراحی معماری است. اهمیت پژوهش از آنجا ناشی می شود که ادراک فضایی یکی از پیش نیازهای بنیادین خلاقیت و فهم معماری است و تقویت آن می تواند کیفیت آموزش معماری را به طور چشمگیری ارتقا دهد. بررسی مطالعات پیشین نشان می دهد که آثار پژوهشگرانی مانند آیزنمن، گرگ لین و دلوز عمدتا بر ابعاد نظری و فرم های فولدینگ متمرکز بوده و به پیامدهای ادراکی-آموزشی توجه کمی کرده اند؛ این کمبوده زمینه ساز شکل گیری این تحقیق است. نوآوری پژوهش در پیوند دادن نظریه فولدینگ با آموزش معماری در سطح هنرستان و بهره گیری از روش ترکیبی شامل تحلیل هندسی، آزمون های ادراک فضایی و ارزیابی مقایس های طرح ها است. نتایج نشان می دهد که مواجهه هدفمند با ساختارهای فولدینگ موجب ارتقای ادراک فضایی، افزایش درک پیوستگی و تقویت توان تحلیل سه بعدی دانش آموزان می شود و می تواند به عنوان رویکردی موثر در برنامه های آموزشی معماری توصیه گردد.

کلیدواژه ها:

سبک فولدینگ ، ساختار هندسی ، ادراک فضایی ، آموزش معماری ، هنرستان معماری