بررسی تاثیر معماری پایدار بر افزایش بهره وری استفاده کنندگان از فضای کار اشتراکی

بعد از بحران های مالی به وجود آمده در سال های ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ شکل جدیدی از فضاهای کار به نام فضاهای کار اشتراکی به وجود آمدند. این فضاها علاوه بر مقرون به صرفه بودن به دلیل استفاده افراد با مشاغل مختلف باعث افزایش تعامل و خلاقیت شدند. حتی با وجود شکل گیری این فضاها متخصصان دریافتند که بسیاری از فضاهای کاری شرایط مناسب برای استفاده کنندگان را ندارند از این رو با مطالعات فراوان کوشیدند تا فضاهایی ایجاد کنند که علاوه بر زیبایی به نیازهای آنها نیز پاسخ دهند. آنها دریافتند که مهمترین مسئله در طراحی فضای کار اشتراکی تمرکز و افزایش بهره وری است زیرا این دو عامل تاثیرات مثبتی بر روی رضایت شغلی و پیشرفت و ارتباطات کارکنان دارند. از این رو متخصصان تمام تلاش خود را کردند که با استفاده از معماری پایدار فضاهای کار را ایجاد کنند که هم به نیازهای افراد مانند نور طبیعی، تهویه، تجهیزات مبلمان مناسب و منعطف پاسخ دهند و هم با استفاده از گیاهان باعث افزایش آرامش، تمرکز و بهره وری کارکنان شوند. علت ضرورت پاسخ به نیازهای نام برده این است که رعایت آنها باعث افزایش بهره وری، خلاقیت، رضایت شغلی و پیشرفت و سلامت روان استفاده کنندگان می گذارد که تمام این تاثیرات، تاثیرات مثبتی بر روی اقتصاد و موفقیت ارگان های مختلف و بهبود ارتباطات افراد با مشاغل و حرفه های مختلف می شود. از دیگر دلایل استفاده از معماری پایدار این است که با استفاده از مصالح بومی و قرارگیری ساختمان در جهت مناسب و استفاده از نور و تهویه طبیعی به حفظ انرژی کمک کند. هدف از تحقیق حاضر این است که علاوه بر مسائل زیبایی شناختی ساختمان راهکارهایی برای تمامی نیازهای افراد برای داشتن فضای کاری مطلوب و ایده آل ارائه دهد و هم باعث رضایت افراد شود و هم در راستای کمک به حفظ و ذخیره انرژی و حفظ سرمایه های کشور کوشا باشد. روش تحقیق حاضر کتابخانه ای است.

کلیدواژه ها:

معماری پایدار ، فضای کار اشتراکی ، افزایش بهره وری ، تمرکز ، خلاقیت