الگوی بومی سازی سیاستهای دیجیتال در شهرهای ایران

این پژوهش به تحلیل تطبیقی شاخصهای عملکردی شهرهای هوشمند در کلان شهرهای نوظهور با تاکید بر ارائه الگویی بومی برای سیاستهای دیجیتال در شهرهای ایران می پردازد. با توجه به رشد سریع شهرنشینی و نیاز به مدیریت هوشمند منابع شهری این مطالعه شاخص های کلیدی عملکرد (KPI) مانند زیرساخت های دیجیتال، حکمروایی هوشمند، مشارکت شهروندی، پایداری زیست محیطی و سرمایه گذاری مالی را بررسی کرده است. روش پژوهش مبتنی بر تحلیل تطبیقی و رویکرد کیفی-کمی است که از طریق تحلیل اسنادی، بررسی گزارش های بین المللی، مطالعات موردی شهرهای دبی، سنگاپور و تهران و مصاحبه های نیمه ساختارمند با کارشناسان شهری انجام شده است. داده ها با استفاده از ماتریس های مقایسهای و استانداردهای بین المللی (ISO ۳۷۱۲۲, ۲۰۲۳) تحلیل شده اند. نتایج نشان می دهد که تهران در مقایسه با دبی و سنگاپور در شاخص های زیرساختی و مشارکت شهروندی عقب تر است و بومی سازی سیاست های دیجیتال نیازمند توجه به فرهنگ محلی، تقویت هماهنگی نهادی و افزایش سرمایه گذاری در زیرساخت های دیجیتال است. این پژوهش پیشنهادهایی عملی برای سیاست گذاران ارائه می دهد تا توسعه پایدار شهری در ایران را تسهیل کنند.

کلیدواژه ها:

شهر هوشمند ، شاخص های عملکردی ، بومی سازی سیاست های دیجیتال ، کلان شهرهای نوظهور ، ایران ، حکمروایی هوشمند ، زیرساخت های دیجیتال ، مشارکت شهروندی ، پایداری زیست محیطی