شناسایی عناصر سرمایش غیر فعال در خانه های سنتی شیراز

معماری ایرانی دارای ویژگی های ارزشمند و منحصر به فردی است که ضمن توجه به زیبایی مسائل شناختی و حفظ محیط زیست پاسخگوی نیازهای اقلیمی هر منطقه نیز بوده است به گونه ای که فنون و تکنیک های به کار رفته در این نوع معماری بسیار از مفاهیم نوین در عرصه معماری پایدار را نیز دارا می باشد. سامانه های سرمایش غیر فعال یا ایستا از کارآمدترین روش هایی است که تامین نیازهای حرارتی ساختمان را بدون استفاده از انرژی فسیلی و نیروی مکانیکی و با بهره مندی از منابع انرژی تجدیدپذیر، خورشید، باد و... مد نظر قرار می دهد. هدف از انجام این پژوهش بررسی عناصر سرمایشی غیر فعال در خانه های سنتی شیراز با تمرکز بر سه خانه ارزشمند این شهر می باشد. ماهیت پژوهش کیفی بوده و گردآوری اطلاعات با تکیه بر مطالعات کتابخانه ای و استفاده از روش میدانی و با استفاده از مشاهده و مصاحبه انجام شده است. تحقیقات نشان می دهد که این عناصر اثرات مهم و فراوانی در خنک سازی فضاهای داخلی داشته و به کارگیری مجدد آنها در بناهای معاصر در راستای صرفه جویی در مصرف انرژی در فصول گرم و هویت بخشی به معماری معاصر این شهر ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

صرفه جویی در مصرف انرژی ، معماری ایرانی ، سرمایش غیر فعال ، معماری پایدار ، خانه های سنتی شیراز