تاثیر هوش مصنوعی مولد و الگوریتمهای طراحی بیومورفیک بر بازآفرینی فضاهای شهری انطباق پذیر در راستای پایداری اقلیمی

این پژوهش تاثیر هوش مصنوعی مولد و الگوریتمهای طراحی بیومورفیک را بر بازآفرینی فضاهای شهری انطباق پذیر با هدف پایداری اقلیمی در کلان شهرهای ایران بررسی کرد با استفاده از رویکرد شبیه سازی و تحلیل موردی سه محدوده شهری ۵ هکتاری در تهران (کاربریهای مسکونی، تجاری و مختلط) انتخاب شدند. طرحهای شهری با بهره گیری از نرم افزارهای پارامتریک مبتنی بر هوش مصنوعی و الگوریتمهای بیومورفیک شبیه سازی و با طرح های سنتی مقایسه شدند. داده ها با شاخصهای انطباق پذیری پاسخگویی به تغییرات اقلیمی و پایداری نرخ مصرف انرژی و کاهش جزایر گرمایی ارزیابی شدند. یافته ها نشان داد که طرحهای مبتنی بر این فناوریها به طور معنی داری انطباق پذیری و پایداری اقلیمی را به ویژه در کاهش اثرات جزایر گرمایی و مصرف انرژی بهبود می بخشند. این نتایج بر اهمیت تلفیق فناوریهای نوین در طراحی شهری تاکید دارند. از منظر نظری پژوهش دانش موجود در زمینه شهرسازی پایدار را گسترش می دهد و از منظر عملی راهکارهایی برای برنامه ریزان شهری در ایران ارائه می دهد. پیشنهاد می شود تحقیقات آینده اثر بخشی این فناوری ها را در مقیاس های بزرگتر و با داده های میدانی بررسی کنند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی مولد ، طراحی بیومورفیک ، فضاهای شهری انطباق پذیر ، پایداری اقلیمی