تحلیل تاریخچه زمانی سازه فضاکار دو لایه در سقف پایانه مسافربری

با وجود کاربرد گسترده سازه های فضاکار دولایه در سقف های پایانه های مسافربری به دلیل دهانه های بزرگ و وزن کم، عدم شناخت دقیق رفتار سازه ای تحت بارهای ترکیبی و تاثیر شرایط تکیه گاهی بر توزیع تنش، پایداری و تغییرمکان، منجر به طراحی های ناکارآمد یا پرهزینه می شود. هدف پژوهش بررسی تاریخچه زمانی سازه فضاکار دو لایه در سقف پایانه مسافربری است و سوال تحقیق این است که تحلیل تاریخچه زمانی سازه فضاکار دو لایه در سقف پایانه مسافربری چگونه است؟ روش تحقیق تجربی از نوع شبیه سازی است. در این راستا، در روش شبیه سازی نیز از فاز نظری و پیش نیازهای مدل سازی، انتخاب هندسه، سازه، فاز مدل سازی در نرم افزار ABAQUS، فاز شبیه سازی تکیه گاه های فنری معادل و فاز استخراج سناریوهای تکیه گاهی انجام شد. نتایج نشان داد که تحلیل دینامیکی غیرخطی سازه فضاکار نمونه مورد مطالعه در حالت اعمال سه مولفه ای تاریخچه زمانی زلزله آلتادنا با بیشینه شتاب بسیار کم و احتمال معادل شتاب ثقل (۱=) بر مقاومت مطلوب سازه در صورت قائل گردیدن محدودیت ها برای نسبت لاغری تعداد از اعضای سازه حتی بدون لحاظ داشتن شیب پس کمانشی، دلالت دارد. اعمال تحریک سه مولفه ای زلزله در مقایسه با حالت تک مولفه ای تاثیر قابل توجهی بر نیروهای محوری اعضا کلیدی، به ویژه اعضای قطری و دیوارها دارد و می تواند منجر به کمانش زودرس و ناپایداری پیشرونده سازه شود. این امر بیانگر نقش حیاتی مولفه قائم حرکت زمین در رفتار سازه است به گونه ای که عدم در نظر گرفتن آن ممکن است به نتایج غیرواقعی و طراحی های ناامن بینجامد. همچنین لحاظ داشتن شیب پس کمانشی در مدل رفتاری اعضا بر اساس یافته های تجربی به بازتوزیع بهتر نیروها و حفظ مقاومت کلی سازه کمک شایانی می کند. اعمال محدودیت های مناسب برای نسبت لاغری اعضا، به ویژه در دیوارها و سقف، عملکرد سازه را در برابر تحریکات شدید زلزله بهبود می بخشد و امکان تحمل تلاش های وارده را بدون ناپایداری فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

تاریخچه زمانی ، سازه ، سازه فضاکار ، دو لایه ، سقف ، پایانه مسافربری