نقش نوآوری در بهینه سازی هندسه مسیرهای ریلی مروری سیستماتیک پژوهش های دهه اخیر

با توجه به نقش حیاتی هندسه مسیر در ایمنی، پایداری و بهره وری سیستم های ریلی توسعه روش های نوین برای پایش و بهینه سازی آن به یکی از اولویت های پژوهشی سال های اخیر تبدیل شده است. در این مقاله یک مرور سیستماتیک با استفاده از رویکرد PRISMA بر ۴۳ مطالعه منتشر شده در بازه زمانی ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ انجام شده است. هدف از این مطالعه، شناسایی نقش نوآوری در بهینه سازی هندسه مسیرهای ریلی، ارزیابی روش ها و ابزارهای مورد استفاده و تحلیل نقاط قوت، ضعف و شکاف های پژوهشی در این حوزه است. نتایج مرور نشان می دهد که تمرکز اصلی مطالعات در چهار حوزه قرار دارد: پایش وضعیت هندسی مسیر ریلی، نگهداری پیش بینانه و بهینه سازی، پایش زیرساخت های فیزیکی مسیر و توسعه سامانه های هوشمند و یکپارچه پایش. فناوری هایی نظیر حسگرهای دینامیکی، رادار نفوذی به زمین (GPR)، سامانه های بینایی ماشین، الگوریتم های یادگیری ماشین و اینترنت اشیاء از جمله ابزارهای نوینی هستند که در مطالعات اخیر به کار رفته اند. همچنین تحلیل تطبیقی مطالعات نشان می دهد که با وجود پیشرفت های قابل توجه، چالش هایی نظیر نیاز به داده های میدانی گسترده، ادغام داده های چند منبعی، عدم تعمیم پذیری مدل ها و ملاحظات امنیت اطلاعات همچنان وجود دارد. این مطالعه با جمع بندی دستاوردهای پژوهشی و شناسایی شکاف های موجود، پیشنهاد هایی برای جهت گیری تحقیقات آتی ارائه می دهد؛ از جمله توسعه مدل های تعمیم پذیر، طراحی چارچوب های بومی سازی شده و توجه به ابعاد اقتصادی و زیست محیطی در پیاده سازی فناوری های نوین در زیرساخت های ریلی.

کلیدواژه ها:

پایش خطوط ریلی ، مدل سازی تخریب هندسی ، بهینه سازی طراحی خطوط ، فناوری های غیرمخرب ، مدیریت عمر دارایی ها