بررسی عددی اثر میراگر جرمی تنظیم شونده بر دریفت قاب خمشی بتنی

میراگر جرمی تنظیم شونده یکی از وسایل موجود در زمینه کنترل غیر فعال سازها برای جذب و استهلاک نیروی جانبی وارد شده به ساختمان می باشد عملکرد این نوع میراگر مانند یک سیستم یک درجه آزادی است که به وسیله یک فنر و میراگر به سیستم اصلی سازه متصل شده است که در مجموع یک سیستم دو درجه آزادی را تشکیل می دهند. رفتار میراگر جرمی با توجه به جرم کل سازه و فرکانس مود غالب طراحی می شود به همین علت به این نوع میراگر تنظیم شونده می گویند. ارتعاش خارج از فاز این میراگر نسبت به سازه اصلی در هنگام اعمال بار جانبی موجب جذب و استهلاک نیروی وارد شده به سازه اصلی می شود جرم این میراگر درصدی از جرم کل سازه در نظر گرفته می شود و فرکانس آن تقریبا برابر با فرکانس مود مورد نظر سازه می باشد پارامترهای موثر در طراحی شامل سختی و میرایی این میراگر می باشند که محققان در پژوهش های خود روابطی برای مقدار بهینه این پارامترها پیشنهاد داده اند. در این تحقیق از روابط پیشنهادی ارائه شده توسط سادک و همکاران که بر مبنای نسبت جرمی میراگر به جرم کل سازه و نسبت میرایی اولیه سازه می باشد استفاده شده است نسبت های جرمی مورد بررسی برابر با ۰.۲، ۰.۴، ۰.۶، ۰.۸ و ۱ درصد می باشند. برای تحلیل سازه یک ساختمان ده طبقه بتنی قاب خمشی مدلسازی شده است که در دو حالت با و بدون میراگر تحت تحلیل تاریخچه زمانی قرار گرفته است. پارامتر مورد بررسی در این مقاله جابجایی نسبی طبقات یا دریفت می باشد که اهمیت زیادی در طراحی و ملاحظات لرزه ای دارد نتایج حاکی از آن است که وجود میراگر جرمی موجب استهلاک نیروی زلزله و کاهش پاسخ های سازه و در نتیجه کاهش خرابی های ناشی از زلزله می شود

کلیدواژه ها:

میراگر جرمی تنظیم شونده (TMD) ، کنترل ، غیر فعال ، دریفت قاب خمشی ساختمان بتنی ، تحلیل تاریخچه زمانی