تجاری سازی فناوری های نوین در بنادر نسل چهارم (مطالعه موردی بنادر استراتژیک جنوب ایران)

در عصر گذار به بنادر نسل چهارم پایداری سازه ای و بهره وری عملیاتی بنادر بیش از هر زمان دیگری به ادغام فناوری های هوشمند و مدیریت دانش بنیان وابسته است. هدف از این پژوهش ارائه یک مدل جامع برای مدیریت یکپارچه بنادر با تمرکز بر سه رکن اصلی: پایش سلامت سازه ای پیشرفته، بهینه سازی منابع محیطی و تجاری سازی خدمات دیجیتال است. در این مطالعه با نگاهی سیستماتیک به زیرساخت های استراتژیک مانند سازه های هیدرولیکی، ابتدا چالش های تحلیل دینامیکی و ایمنی لرزه ای این سازه ها بررسی شده و سپس ضرورت استفاده از مدل های تصمیم یار هوشمند در مدیریت منابع آب و انرژی در محدوده بنادر تبیین می گردد. یافته های تحقیق نشان می دهد که با ایجاد یک هاب دیجیتال و استفاده از فناوری های نوین نظیر اینترنت اشیا (IoT) و تحلیل های اجزای محدود پیشرفته می توان علاوه بر افزایش ایمنی سازه های ساحلی مسیر صادرات خرد و تجاری سازی محصولات محلی را از طریق بنادر هموار ساخت. مدل پیشنهادی این مقاله نقشه راهی برای تبدیل بنادر سنتی به بنادر هوشمند و دانش بنیان با رویکرد کارآفرینی پایدار ارائه می دهد که منجر به افزایش بهره وری اقتصادی و کاهش هزینه های نگهداری زیرساخت ها خواهد شد.

کلیدواژه ها:

بنادر نسل چهارم ، تجاری سازی ، پایش سلامت سازه ، مدیریت دانش بنیان ، اقتصاد دیجیتال ، هاب صادرات خرد