طراحی فرم ایده آل مبتنی بر معماری بیونیک در راستای تعدیل انرژی در مجتمع مسکونی
محل انتشار: دهمین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی و هفتمین کنگره بین المللی عمران، معماری و شهرسازی آسیا
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 29
فایل این مقاله در 7 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ICRSIE10_333
تاریخ نمایه سازی: 19 مرداد 1405
چکیده مقاله:
انسان ها از سال های دور همواره در حال الگوبرداری از طبیعت در ساخت و ساز خود بوده اند. در این مقاله سعی بر این شد تا با ایده از ساختار پوسته حلزون به عنوان منبع الهام، مجتمع مسکونی بیونیک در راستای تعدیل انرژی طراحی شود. واژه بیونیک از دو لغت بیولوژی و تکنیک تشکیل است. سرگرد استیل بیونیک را علم سیستم ها می دانست که شالوده و پایه تمامی آن ها سیستم های زنده اند یا خصوصیت های سیستم های زنده را دارند یا به سیستم زنده شباهت دارند. بیونیک در لغت به معنی زیست شناختی یا به کارگیری اندام های ساختگی طبیعی آمده است. در واقع این علم دانش رابطه به کارگیری دانش سیستم های زنده در حل مسائل فنی را در حیطه علمی توضیح می دهد که به روابط موجودات زنده و دیگر ساختارها اشاره دارد. طراحی بیونیک جنبشی است که در دهه شصت آغاز شد. به دلیل محدودیت های فنی همچون عدم وجود نرم افزارهای شبیه سازی، میکروسکوپ های پیشرفته پس از مطالعات و بررسی ها تاثیر مشخصی در آن سال ها برجای نگذاشت. بیونیک علم سیستم هایی است که پایه و اساس آن سیستم های زنده هستند و یا خصوصیات سیستم های زنده را دارا می باشد. واژه بیونیک در لغت به معنای زیست شناختی و یا استفاده از اندام های ساختگی طبیعت است. بیونیک علم به کارگیری دانش سیستم های زنده به وجود آوردن راه حلی برای مشکلات فنی در حیطه علمی است که به رابطه بین موجودات زنده و دیگر ساختارها اشاره دارد. بیونیک به دنبال کپی کردن و یا تقلید صددرصدی از طبیعت نیست بلکه در پی ایده گرفتن درست از دانسته های برگرفته از طبیعت است. الگوهای خلاقانه در طراحی که در آن معمار به دنبال حل مسائل فنی با الگوگیری از قوانین طبیعت است. بهینه سازی از مهم ترین خصوصیات ارگانیسم های زنده است که به طور کیفی در طبیعت بهینه سازی است. علم بیونیک در پی بهینه سازی در تکنولوژی و محیط های ساخته شده به دست انسان است. فرم های موجود در طبیعت طی میلیاردها سال به تکامل رسیده اند و تنها فرم هایی باقی مانده اند که نیرو در آن ها در حالت تعادل است. الگو برداری و مطالعه در مورد فرم هایی که طی میلیون ها سال در طبیعت انتخاب شده اند، می تواند گزینه مناسبی در حل بسیاری از مشکلات مهندسی باشد. به کارگیری فرم های بهینه شده طبیعی و ایده گرفتن از آنها در ساخت فرم های معماری نه تنها توانایی کاهش هزینه و زمان را دارد، بلکه قابلیت انعطاف پذیری برای طراحی پوسته و فرم های نو در معماری را دارا می باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مریم اکبری مرادآبادی
کارشناس ارشد معماری دانشگاه آزاد واحد کرمانشاه