ارایه یک چهارچوب یکپارچه در جهت بهبود طراحی فضاهای شهر با تمرکز بر شاخص های پدافند غیر عامل (مورد مطالعه: منطقه ۶ شهر تهران)

تهران، به عنوان بزرگترین مرکز جمعیتی کشور بیشترین نیروی انسانی سرمایه گذاری و طرح های اقتصادی را جذب کرده است. تمرکز بالای جمعیت و زیرساخت ها در این کلانشهر آن را در برابر بحران های طبیعی و انسانی آسیب پذیر می سازد. بنابراین بررسی دقیق و جامع از منظر پدافند غیر عامل ضروری به نظر می رسد. این پژوهش به بررسی و ارائه یک چهارچوب یکپارچه در جهت بهبود طراحی فضاهای شهر با تمرکز بر شاخص های پدافند غیر عامل در منطقه ۶ شهر تهران است. جمعیت زیاد و تراکم بالای ساخت وساز این مسئله را پیچیده تر کرده و لذا این تحقیق به دنبال کاهش آسیب پذیری از طریق ارائه تدابیر پدافند غیر عامل در طراحی شهری است. جهت دستیابی به اهداف پژوهش از روش تحلیل سلسله مراتبی (AHP) استفاده شده است. با استفاده از این روش به وزن دهی معیارهای مختلف پرداخته و سپس با استفاده از نرم افزار سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) نقشه پهنه بندی آسیب پذیری تهیه و منطقه ۶ را به پنج طبقه شامل بسیار کم، کم، متوسط، زیاد و بسیار زیاد تقسیم بندی کرده است. این طبقه بندی بر اساس شاخص هایی نظیر تراکم ساختمانی، کاربری زمین و نزدیکی به مراکز حیاتی انجام شده است. از مجموع ۲۹۰۵۰ قطعه زمین، ۲۶ درصد در دسته بسیار کم، ۱۵.۱ درصد در دسته کم، ۴۹.۹ درصد در دسته متوسط، ۲۹.۸ درصد در دسته زیاد و ۲.۶ درصد در دسته بسیار زیاد قرار دارند. نتایج نشان می دهد که بخش قابل توجهی از منطقه دارای آسیب پذیری متوسط تا زیاد است که ضرورت اجرای اقدامات پدافند غیر عامل و توجه ویژه به مناطق با آسیب پذیری بسیار زیاد را نمایان می سازد.

کلیدواژه ها:

تحلیل آسیب پذیری ، پدافند غیر عامل ، تهران ، مدل تحلیل سلسله مراتبی ، راهکارهای طراحی شهری