چارچوب راهبردی برای پدافند غیر عامل پسابحران با تاکید بر همگرایی نهادی و فناوری در مدیریت ساخت

در دهه های اخیر با افزایش فرکانس و شدت بحران های طبیعی و انسانی از جمله جنگ ها، سیل ها، زلزله ها و حملات سایبری، لزوم تدوین چارچوب های نوین برای پدافند غیرعامل پسابحران بیش از پیش احساس می شود. این مقاله با رویکردی میان رشته ای و تلفیق مفاهیم مدیریت ساخت، مدیریت پروژه و مدیریت استراتژیک، چارچوبی جامع برای بازسازی مناطق آسیب دیده با تاکید بر همگرایی نهادی و بهره گیری از فناوری های نوین ارائه می دهد. در این چارچوب نقش آفرینی موثر نهادهای دولتی، مردمی، سازمان های مردم نهاد (NGOها)، شهرداری ها، فرمانداری ها، دهیاری ها، وزارت راه و شهرسازی، شوراها، پیمانکاران خوشنام و خیرین مورد واکاوی قرار گرفته و نشان داده می شود که مشارکت هدفمند این بازیگران می تواند منجر به بهینه سازی سه گانه هزینه، زمان و کیفیت در پروژه های بازسازی شود. افزون بر این، فناوری هایی چون مدل سازی اطلاعات ساختمان (BIM)، سیستم های اطلاعات مکانی (GIS)، هوش مصنوعی و سامانه های دیجیتال مدیریت پروژه در فرآیند طراحی، ساخت و بهره برداری نقشی کلیدی در افزایش چابکی و انطباق پذیری پروژه ها ایفا می کنند. این پژوهش با روش کیفی و تحلیل ثانویه منابع الگوی پیشنهادی ای را ارائه می دهد که می تواند به عنوان نقشه راهی برای تصمیم گیرندگان، مدیران بحران و مهندسان ساخت در شرایط پسابحران مورد استفاده قرار گیرد. نتایج مقاله نشان می دهد که تنها از طریق هم افزایی موثر بین نهادهای مسئول و ابزارهای فناورانه می توان به بازسازی پایدار، منسجم و مبتنی بر تاب آوری اجتماعی دست یافت.

کلیدواژه ها:

پدافند غیر عامل ، مدیریت پسابحران ، مدیریت ساخت ، همگرایی نهادی ، BIM ، تاب آوری اجتماعی