بررسی تاثیر سازماندهی پلان آپارتمانهای مسکن مهر بر سلامت روانی ساکنین و تعاملات اجتماعی مطالعه موردی مسکن مهر شهرستان بروجرد

هدف این پژوهش بررسی تاثیر سازماندهی فضایی و طراحی پلان آپارتمانهای پروژه مسکن مهر بر سلامت روانی و تعاملات اجتماعی ساکنین است. مطالعه موردی در مجموعه مسکن مهر شهرستان بروجرد انجام شده است که یکی از نمونه های شاخص اجرای این طرح در ایران به شمار می رود. پروژه مسکن مهر اگرچه با هدف تامین مسکن برای اقشار کم درآمد اجرا شده اما در فرآیند طراحی و سازماندهی فضایی، آن بسیاری از اصول معماری انسانی، روان شناختی و اجتماعی نادیده گرفته شده است. این مسئله موجب بروز مشکلاتی همچون کاهش احساس امنیت، افزایش استرس و انزوای اجتماعی در میان ساکنان گردیده است. در این تحقیق با بهره گیری از روش ترکیبی شامل مطالعات کتابخانه ای، تحلیل نظریات مرتبط و پیمایش میدانی به وسیله پرسش نامه ۲۰ سوالی مبتنی بر طیف لیکرت داده ها گردآوری و تحلیل شده اند. یافته ها نشان می دهد طراحی مناسب فضاهای عمومی و نیمه عمومی، نورگیری طبیعی، تهویه کافی، امنیت عملکردی و دسترسی منطقی به مسیرها و خدمات تاثیر مستقیم بر کاهش اضطراب، افزایش آرامش روانی و بهبود تعاملات اجتماعی دارد. در مقابل، طراحی متراکم، نبود فضاهای سبز و نبود دسترسی های مطلوب منجر به افزایش احساس بیگانگی، کاهش مشارکت اجتماعی و افت کیفیت زندگی شده است. در نتیجه این پژوهش تاکید می کند که طراحی معماری در پروژه های اجتماعی باید فراتر از تامین سرپناه، به نیازهای روانی و اجتماعی کاربران نیز توجه کند. به ویژه پیشنهاد می شود در طراحی آینده پروژه های مشابه، اصول طراحی پایدار، رویکردهای سالوتوژنیک، مشارکت ساکنین در فرآیند طراحی و ایجاد فضاهای تعاملی در اولویت قرار گیرد تا بستر مناسبی برای ارتقای سلامت روانی و انسجام اجتماعی فراهم گردد.

کلیدواژه ها:

مسکن مهر ، سلامت روانی ، طراحی فضایی ، تعاملات اجتماعی ، سازماندهی پلان ، فضای عمومی