نقش سیمان زیستی در کاربردهای ژئوتکنیک

با افزایش جمعیت و در پی آن افزایش تقاضای زیرساخت های عمرانی در سراسر جهان و از طرفی افزایش آلودگی محیط زیست استفاده از روش های دوست دار محیط زیست در مهندسی عمران اهمیت ویژه ای پیدا کرده است. سیمان زیستی شاخه ی جدیدی است که اخیرا در مهندسی ژئوتکنیک توسعه یافته است که با کاربرد فعالیت میکروبیولوژیکی برای بهبود خواص مهندسی خاک سروکار دارد. یکی از رایج ترین فرآیندها برای دستیابی به سیمان زیستی استفاده از کلسیم کربنات ناشی از باکتری MICP است. در این روش در اثر فعالیت باکتری اوره به یون های کربنات و آمونیوم تجزیه می شود و یون های کربنات CO۳ ۲- با یون های کلسیم Ca ترکیب می شوند و کربنات کلسیم CaCO۳ را تشکیل می دهد که ذرات خاک را به هم متصل می کند و منجر به افزایش استحکام، سختی، مقاومت در برابر روانگرایی، مقاومت در برابر فرسایش و کاهش نفوذپذیری خاک می شود. این مقاله مروری بر استفاده از MICP برای بهبود خاک را ارائه می کند و عوامل موثر بر تولید کربنات کلسیم را نیز مورد بحث قرار می دهد.

کلیدواژه ها:

بیولوژیک ، بهسازی خاک ، رسوب کربنات ناشی از باکتری ، سیمان زیستی