آسیب شناسی زیرساختهای عمرانی و تاسیساتی شهر اردبیل در سال ۱۴۰۴ شمسی

شهر اردبیل به عنوان یکی از مراکز مهم شمال غرب کشور طی دهه های اخیر گسترش کالبدی و جمعیتی قابل توجهی را تجربه کرده است؛ اما همزمان بخش عمده ای از زیرساختهای عمرانی این شهر با فرسودگی، ناکارآمدی و کمبود ظرفیت مواجه شده اند. در این پژوهش آسیب شناسی زیرساختهای عمرانی اردبیل شامل شبکه معابر، سیستم دفع آب های سطحی، زیرساختهای حمل و نقل، سازه های شهری و خدمات زیربنایی مورد بررسی قرار گرفته است. روش تحقیق مبتنی بر ترکیبی از تحلیل میدانی، بررسی اسناد طرح های توسعه شهری، گزارش های فنی و مصاحبه با کارشناسان عمرانی است. نتایج نشان می دهد که ضعف در نگهداری دوره ای، کمبود مطالعات ژئوتکنیکی، توسعه نامتوازن، فشار جمعیتی، نبود نظام مدیریت یکپارچه شهری و استفاده محدود از فناوری های نوین مهم ترین عوامل آسیب پذیری زیرساختی اردبیل به شمار می روند. همچنین نواقص موجود در سیستم هدایت آب های سطحی موجب بروز آب گرفتگی در مناطق مرکزی و برخی محلات کم ارتفاع شهر شده و فرسودگی شبکه معابر باعث کاهش کارایی حمل و نقل شهری گردیده است. بر اساس تحلیل انجام شده ارائه راهبردهایی نظیر به روز رسانی طرح های جامع، تقویت مدیریت دارایی های زیرساخت، توسعه سامانه های هوشمند شهری و طراحی مبتنی بر تاب آوری می تواند نقش مهمی در کاهش آسیب پذیری زیرساختهای عمرانی اردبیل داشته باشد.

کلیدواژه ها:

زیرساختهای عمرانی ، آسیب شناسی شهری اردبیل ، تاب آوری شهری ، حمل ونقل ، آب های سطحی