نگاهی به شعر کلاسیک و معاصر

با گسترش روزافزون هوش مصنوعی (AI)، حوزه های مختلف ادبیات نیز تحت تاثیر این فناوری قرار گرفته اند. این مقاله به بررسی تاثیر الگوریتم های پردازش زبان طبیعی (NLP) بر تولید و تحلیل متون ادبی فارسی، با تمرکز ویژه بر شعر کلاسیک و معاصر می پردازد. هدف اصلی، شناسایی چالش های زبانی و فرهنگی خاص زبان فارسی مانند پیچیدگی های وزن عروضی، قافیه و استعاره های فرهنگی در مواجهه با مدل های زبانی بزرگ است، همچنین فرصت های نوینی که هوش مصنوعی برای بازنویسی، ترجمه و تحلیل انتقادی متون ادبی فراهم می کند مورد بحث قرار می گیرد. یافته های اولیه نشان می دهد که اگرچه هوش مصنوعی در تولید متن روان موفق است اما در درک عمیق تر لایه های معنایی و زیبایی شناختی شعر فارسی هنوز با محدودیت های جدی روبروست. این پژوهش راهکارهایی برای بهبود تعامل انسان و ماشین در حوزه ادبیات فارسی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، ادبیات فارسی ، پردازش زبان طبیعی ، شعر کلاسیک ، تحلیل متون ، چالش های زبانی