بررسی وجوه تعاملی روایت "ذکر بر دار کردن امیر حسنک وزیر" براساس نظریه سایبر متن

وضعیت کنونی هنر و امکان مشارکت کاربر در ساخت اثر و پدیده تعامل با اثر هنری زمینه های مطالعاتی مرتبط با روایت شناسی سنتی را دچار تغییر کرده است. نظریه سایبر متن بر تعامل کاربر با متن تاکید دارد. در این پژوهش ضمن تبیین وجوه مختلف این نظریه به مطالعه موقعیت روایی متن تاریخی "ذکر بر دار کردن حسنک" وزیر بیهقی پرداخته خواهد شد. هدف این پژوهش این است که و دیدگاه های مرتبط با خوانش متون ادبی فارسی را توسعه دهد و به سوالاتی مثل اینکه آیا متون تعاملی محصول شرایط جدید حضور فناوری و تکنولوژی در عرصه فرهنگی است یا آن را می توان در ارتباط با خود متن تعریف کرد؟ پاسخ داد. ابتدا داده ها از طریق منابع کتابخانه ای گردآوری شده اند و دیدگاه های مرتبط با روایت شناسی متون تعاملی با شیوه توصیفی تحلیل و تبیین شده اند که از خلال آن یافته های حاصل از این مطالعه به دست آمد که نشان می دهد که از آنجایی که روایت ذکر بر دار کردن امیر حسنک وزیر بیهقی با هدف مستندنگاری ثبت شده است مختصات یک سایبر متن را دارد و خواننده را در مقابل یک سازوکار مکانیکی قرار می دهد که نیازمند تلاش برای انتخاب و ارتباط دادن بین علیت های چندگانه است. گویی او یک سیستم علی طراحی کرده که حضور هر علت علت دیگری را برای انتخاب شدن توسط خواننده فعال می کند و بین علت ها و ظهور آنها یک ارتباط سیستماتیک وجود دارد. متن طوری عمل می کند که گویی درک خواننده از روایت با طی کردن سطور پیشرفت نمی کند بلکه او همواره در معرض انتخاب هایی هست که با یکدیگر نسبت برقرار می کنند، همدیگر را ظاهر و فعال می کنند و خواننده بین آنها در حالت درگیری قرار دارد.

کلیدواژه ها:

سایبرمتن ، ادبیات ارگودیک ، روایت تعاملی دیجیتال ، تاریخ بیهقی