تحلیل بنیادی همبستگی نور و رنگ در سبک اورفیک مبتنی بر نظریه گشتالت مطالعه موردی پنجره های همزمان اثر رابرت دلونه

این پژوهش به تحلیل بنیادی همبستگی نور و رنگ در سبک اورفیک بر اساس نظریه گشتالت پرداخته و چگونگی تجلی این اصول در ساختار بصری و ادراک اثر پنجره های همزمان رابرت دلونه را بررسی می کند. سبک اورفیک که بر هماهنگی میان نور، رنگ و حرکت تاکید دارد به واسطه ترکیب بندی های پویا و استفاده از رنگ های خالص تجربه ای بصری یکپارچه را برای مخاطب رقم می زند. در این راستا پژوهش حاضر به این پرسش اساسی می پردازد که ویژگی های بنیادی همبستگی نور و رنگ به عنوان عناصر معرف سبک اورفیک از منظر نظریه گشتالت چیست و چگونه در ساختار بصری و ادراک اثر «پنجره های همزمان» رابرت دلونه تجلی یافته اند؟ هدف از انجام این پژوهش تحلیل بنیادی همبستگی نور و رنگ در سبک اورفیک از منظر نظریه گشتالت و بررسی چگونگی تبیین این اصول در ساختار بصری و ادراک اثر «پنجره های همزمان» رابرت دلونه است. این پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی است و برای گردآوری داده ها از روش کتابخانه ای و اسنادی استفاده شده است. تحلیل اطلاعات از طریق بررسی متون و تصاویر هنری تاریخی و تارنماهای معتبر انجام گرفته است. پژوهش ذیل با بهره گیری از مبانی نظری گشتالت به بررسی نقش عناصر بصری مانند نزدیکی، شباهت، تداوم و تکمیل شکل در ایجاد یکپارچگی و پویایی در اثر می پردازد. یافته های این پژوهش نشان داد که دلونه با استفاده از اصول گشتالت به ویژه تفکیک شکل از زمینه، تداوم، نزدیکی، شباهت و بسته شدن توانسته است ترکیبی پویا از نور و رنگ ارائه دهد که نه تنها موجب القای حرکت و ریتم در اثر شده بلکه به در یک کلیت آن از طریق فرآیندهای ذهنی مخاطب کمک کرده است. در این میان اصل بسته شدن موجب شده است که چشم مخاطب رنگ ها و فرم های ناتمام را تکمیل کند و اصل تداوم مسیرهای بصری را به شکلی منسجم هدایت نماید. در نهایت این پژوهش تایید می کند که سبک اورفیک در راستای اصول گشتالت همبستگی نور و رنگ را نه به عنوان عناصری مستقل، بلکه به عنوان یک کل ادراکی منسجم معرفی می کند که تجربه ای یکپارچه و پویا را برای مخاطب رقم می زند.

کلیدواژه ها:

اورفیک ، نور ، رنگ ، رابرت دلونه ، پنجره های همزمان