جستاری بر ماده (۱۳۴ اصلاحیه (۲/۲۳ (۱۳۹۹ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ از منظر فقهی و حقوقی

تعدد جرم از مباحث مهم در حقوق جزا به شمار می رود که ریشه در فقه امامیه دارد. قانون مجازات اسلامی نیز با تاسی از مبانی فقهی در مواد ۱۳۱ تا ۱۳۵ به این موضوع پرداخته و حدود کیفیت و چگونگی تشدید یا تخفیف مجازات محکومان را تبیین کرده است. از آنجا که مقررات مربوط به تعدد جرم در حقوق کیفری ایران پراکنده و بعضا دارای تعارض بوده اند، تصویب ماده ۱۳۴ (اصلاحیه ۲۳/۲/۱۳۹۹) گامی مهم در جهت انسجام بخشی به این حوزه محسوب می شود. این ماده با ایجاد یک قاعده عام در خصوص جرائم تعزیری تلاش کرده است تلفیقی از رویکرد فقه سنتی با نیازهای عدالت کیفری نوین ارائه دهد و توازنی میان عدالت فردی و اجتماعی برقرار سازد. نوآوری اصلاحیه ۱۳۹۹ بر ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ انگیزه اصلی این پژوهش بوده است. مقاله حاضر با رویکرد توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از منابع کتابخانه ای، آراء فقهی و مقالات حقوقی به بررسی ابعاد فقهی و حقوقی این ماده می پردازد.

کلیدواژه ها:

تعدد جرم ، تعدد جرم در فقه جزایی ، تعدد مادی ، تعدد معنوی ، تعدد نتیجه