تلفیق پیاده مداری و شهر هوشمند در طراحی شهری

رشد فزاینده جمعیت شهری و سلطه خودروها کیفیت فضاهای پیاده و تعاملات اجتماعی را به شدت کاهش داده است. پیاده مداری به عنوان یکی از ارکان توسعه پایدار، شهری نقش مهمی در ارتقای کیفیت زندگی کاهش وابستگی به خودرو و افزایش سرزندگی شهری نیز ایفا می کند. حرکت شهرهای جدید به سمت هوشمندی دارای مزایای بسیاری است که بهینه شدن حمل و نقل یکی از مهم ترین مزایا می باشد. پژوهش حاضر با هدف چارچوبی یکپارچه برای پیاده مداری مبتنی بر رویکرد شهر هوشمند انجام شده است. این پژوهش از نظر ماهیت آمیخته بوده و با بهره گیری از تحلیل اسنادی، مطالعه کتابخانه ای و بهره گیری از داده های هوشمند مورد ارزیابی قرار گرفته است. نتایج حاصل نشان می دهد که ناپیوستگی شبکه، ضعف ایمنی، نبود زیرساخت هوشمند یکپارچه از مهم ترین چالش های تحقق هوشمند محسوب می شود. بر پایه یافته های این پژوهش الگویی سه بعدی شامل جنبه های کالبدی، فضایی فناورانه هوشمند و اجتماعی-مدیریتی تدوین گردید که می تواند به عنوان مبنایی برای ارتقای کیفیت فضاهای پیاده و تقویت عملکرد انسان محور شهرهای هوشمند مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

پیاده ، مداری ، شهر هوشمند ، پیاده مداری هوشمند