تحلیل رابطه رضایت شغلی و کیفیت پروژه های عمرانی

رضایت شغلی از مهم ترین سازه های رفتاری در مدیریت منابع انسانی است که به طور مستقیم بر عملکرد، بهره وری، تعهد سازمانی و کیفیت اجرای فعالیت های فنی اثر می گذارد. پروژه های عمرانی به واسطه ماهیت پیچیده، چندبعدی، زمان بر و پرهزینه خود بیش از سایر صنایع به نیروی انسانی متخصص، هماهنگ و با انگیزه وابسته اند. این پژوهش با هدف تحلیل جامع رابطه میان رضایت شغلی و کیفیت پروژه های عمرانی انجام شده است. بدین منظور با بهره گیری از روش تحقیق توصیفی-تحلیلی، مبانی نظری، پژوهش های پیشین، مدل های مدیریتی و شواهد تجربی بررسی شدند. یافته ها نشان می دهد که رضایت شغلی از طریق افزایش انگیزه، کاهش خطای انسانی، ارتقای ایمنی، بهبود ارتباطات، رشد تعهد سازمانی، افزایش ثبات شغلی و بهبود عملکرد فردی و گروهی نقش تعیین کننده ای در افزایش کیفیت پروژه های عمرانی دارد. علاوه بر این، عدم رضایت شغلی موجب افزایش دوباره کاری ها، کاهش دقت، کاهش روحیه همکاری، افزایش تعارضات، کاهش بهره وری تجهیزات و کاهش کیفیت نهایی پروژه می شود. در این مقاله ضمن تحلیل رابطه میان متغیرها، موانع موجود در مسیر ارتقای رضایت شغلی در پروژه های عمرانی نیز بررسی شده و پیشنهادهایی برای بهبود مدیریت منابع انسانی ارائه گردیده است.

کلیدواژه ها:

رضایت شغلی ، کیفیت پروژه ، مدیریت منابع انسانی ، مدیریت ساخت ، پروژه های عمرانی ، انگیزش